«ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ‌- آن گاه چون به او نعمتى بخشد» [١٦] يعنى نعمت تندرستى «نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ‌- همه آنچه را كه پيش از اين كرده بود از ياد مى‌برد» [١٧] يعنى توبه به درگاه خداى عزّ و جلّ را از آنچه درباره پيامبر خدا (ص) گفته بود كه حضرتش جادوگر است، و از اين رو خداى عزّ و جلّ گفت: «قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ- بگو اندكى از كفرت بهره‌مند شود كه تو از دوزخيان خواهى بود» [١٨] يعنى فرمانروايى تو بر مردم براى خداى عزّ و جلّ و از جانب پيامبر او (ص) به ناحق است. (راوى، عمّار ساباطى) گفت: سپس ابو عبد اللَّه (ع) گفت: آن گاه گفته خدا معطوف به على (ع) مى‌شود كه حال و فضل او را نزد خداى تبارك و تعالى خبر مى‌دهد: «أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ‌- آيا آن كس كه در همه ساعات شب به عبادت پرداخته، يا در سجود است يا در قيام، و از آخرت بيمناك است و به رحمت پروردگارش اميدوار است، بگو آيا برابرند آنان كه مى‌دانند» [١٩] كه به راستى محمّد پيامبر خداست «وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ‌- و آنان كه نمى‌دانند» [٢٠] به راستى محمّد پيامبر خداست، و مى‌گويند همانا او جادوگرى دروغگوست «إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‌- تنها خردمندان مى‌پذيرند» [٢١]» [٢٢].

در روايتى از انس آمده است كه گفت: «درباره على (ع) نازل شده است «أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً ...- آيا آن كس كه در همه ساعات شب به عبادت پرداخته، يا در سجود است يا در قيام ... تا پايان آيه». [٢٣] (انس) گفت: نزد على- عليه السلام- آمدم، وقت مغرب بود او را ديدم كه نماز مى‌گزارد و هم چنان مى‌خواند تا فجر دميد، آن گاه وضوى خود را تازه كرد و به مسجد بيرون شد و با مردم نماز صبح را بگزارد، سپس در تعقيب نماز نشست تا آفتاب دميد، آن‌

(١٦، ١٧، ١٨)- الزّمر/ ٨.

(١٩، ٢٠، ٢١)- الزّمر/ ٩.

[٢٢] - نور الثقلين، ج ٤، ص ٤٧٨.

[٢٣] - الزّمر/ ٩.