تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٥ - شرح آيات

است». [٢] [١٠] شيطانها تمام كوشش خود را به كار مى‌برند تا براى گمراه كردن اهل زمين پاره‌اى اطّلاعات را از آسمان به دست آورند و آنها را با بعضى انديشه‌هاى باطل درآميزند، و آنچه از اخبار درست نزد كاهنان و منجّمان وجود دارد از همين گونه است. بدين سان آنها از خلال جزئيّاتى درست اعتماد مردم را به خود جلب مى‌كنند تا به هر سخن باطلى هم كه از آنها صادر مى‌شود اعتماد كنند.

«إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ‌- مگر آن شيطان رباينده كه ناگهان چيزى بربايد و ناگهان شهابى ثاقب دنبالش كند.» در اين آيه و آيات ديگر مشابه آن دلالتى است بر اين كه شيطانها مى‌توانند بر بعضى اخبار از طريق ماجراجوييهاى پياپى و مستمرّ خود دست يابند.

همچنين از اين آيه و نيز آيات ديگر قرآن در مى‌يابيم كه نزد ساكنان عالم بالا گفتگويى پيرامون آنچه در دنيا مى‌گذرد جريان دارد، كه چه هنگامى باران مى‌بارد، و چه وقت زمين لرزه‌ها وقوع مى‌پيوندد، و ... و ... و شك نيست كه پديده‌هاى آينده را پايه‌ها و دلالتهايى است، و شايد حسّ ششم، و نگاه مغناطيسى، و تله‌پاتى (انتقال فكر تلقينى از نزديك و دور) و پيشگوييهاى درست، و رؤياها و حتى پاره‌اى از ابعاد سحر و كاهنى و قيافه‌شناسى و ... و ... دلالت بر وجود عوامل بشارت دهنده يا هشدار دهنده پيش از وقوع رويدادها و حوادث داشته باشد.

امّا كسانى كه ادّعا مى‌كنند جن و شيطانها را پيروى مى‌كنند (و از آنها خبر به دست مى‌آورند) خطا مى‌كنند، زيرا جنها اساسا هيچ چيزى از علم غيب در اختيار ندارند، چه پاسداران آسمانها آنها را از اين امر مانع مى‌شوند.

[١١] پس از اين مقدمه رسا كه افسانه موهوم شريك انگاشتن جن، و پندار/ ٢٠٢ باطل خدا بودن آنها را به جاى اللَّه، درهم مى‌شكند و نابود مى‌كند، سياق آيه به پرسشى توجّه مى‌دهد كه جا دارد نفوس كافران و مشركان و عقايد آنها را از بيخ و بن‌