تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢ - نام اين سوره

/ ٩ آيا به باران نمى‌نگرى، بدان گاه كه از آسمان فرو مى‌بارد و خداوند به وسيله آن ميوه‌هاى رنگارنگ را بيرون مى‌آورد؟ (براستى كه اين امر نشانه و آيتى است بر تدبير و حسن تقدير و اندازه زنى و دقّت نظم، و براستى كه خدا بر سراسر آفرينش مسلّط و چيره است).

چون به كوه‌ها بنگرى در آنها راههاى سفيد و سرخ و رنگارنگ و بسيار سياه بينى (و اين گواه بر طبقات صخره‌ها در زمينى با طبيعتهاى گوناگون و نيز گواه بر تسلّط و چيرگى تامّ و تمام است).

همچنين است وضع مردم و چارپايان و دامها كه هر يك را رنگهايى گوناگون است (و گوناگونى رنگ با وحدت خصوصيات گواه بر حسن تدبير است، هم چنان كه اين امر گواه بر تفاوت و گوناگونى آفرينش است، مردم نيز در درجات خويش برابر نيستند، پس دانا و نادان يكسان نباشند). همانا از ميان بندگان خدا تنها دانشمندان از او پروا دارند، و بيگمان آنان كه با خواندن قرآن، و برپا داشتن نماز و انفاق پنهان و آشكار در راه خدا با او سودا مى‌كنند، تجارتى مى‌كنند كه زيان ندارد، و براستى خداوند از فضل خود بر آن مى‌افزايد، و او بسيار آمرزنده و سپاس پذير است.

كتابى كه بر پيامبر نازل شده حق است و كتابهاى (الهى) پيش از خود را تصديق مى‌كند، و خداوند آن را به بندگان خويش كه آنان برگزيده است به ميراث داده (و آنان عالمانى از اهل بيت پيامبر (ص) هستند) كه وارث پيامبرانند. در ميان آنان كسانى هستند كه بر خود ستم كردند (چه دانش اين كتاب را چنان كه بايد فرانگرفتند بلكه كردار نيك و كردار ناپسند را به يكديگر آميختند) و نيز كسانى ميانه رو باشند (كه اين كتاب را به اندازه مناسب فرا گرفتند و آنها عالمان ربّانى باشند كه روز روزه مى‌دارند و شب به نماز مى‌ايستند) و در ميان ايشان كسى باشد كه در كارهاى نيك پيشى گيرد (و او امامى است كه به درجه حق اليقين رسيده است).

پاداش همه آنان بهشتهاى جاودانه است كه ايشان بدان جا درآورند و به‌