تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٦٦ - شرح آيات

غرب وجود ندارد، زيرا/ ٤٧٦ از سببهاى انحراف، جهل و هوى و تسليم شدن به فشارها و امثال آن است، و خدا از تمام اين امور بس والاتر و فراتر است، و بدين سان قرآن از حقايق به صورتى مستقيم پرده برمى‌دارد.

«قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌- قرآنى به زبان عربى بى‌هيچ انحراف و كجى، شايد پروا كنند.» اين هدف قرآن است، قرآن از ما مى‌خواهد كه خدا را پرهيزگارى كنيم و از او پروا كنيم، و به مضمون تقوا در اصلاح دنيا و آخرت خود عمل كنيم.

[٢٩] از مثالهاى قرآن كه زشتى وجود شريكان را به ذهنهاى ما نزديك مى‌كند شركت داشتن چند تن (ارباب) در مالك بودن يك تن (برده) است.

«ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ‌- خدا مثلى مى‌زند

مردى را كه چند تن در او شريكند (برده‌اى كه چند مالك دارد) و بر سر او اختلاف دارند.» آيا بنده‌اى كه چند مالك دارد و بنده‌اى كه از آن يك تن است با هم مساويند؟! هرگز ... زيرا در نتيجه هر مالكى مى‌خواهد آن برده را به زيان ديگران تنها براى خود به كار گيرد. و بارى تعالى اين نكته را در گفته خود بيان كرده است: «وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ‌- و بسيارى از شريكان بر يكديگر ستم مى‌كنند»، [٣٦] و خداى تعالى گفته است: «لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا فَسُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ‌- اگر در زمين و آسمان خدايانى جز خداى يكتا مى‌بود، هر دو تباه مى‌شدند. پس اللَّه پروردگار عرش، از هر چه به وصفش مى‌گويند منزّه است». [٣٧] و درباره محال بودن همتايان و همدستان، خداى متعال گويد: «مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ‌