تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢ - شرح آيات

سراسر افق را فراگيرد». [٩] «يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ- هر چه خواهد در آفرينش مى‌افزايد،»/ ١٩ اين سخن را در سوره پيشين تأكيد كرديم كه هستى در حالت توسعه و گسترش دائم و پياپى است، و اين آيه مى‌رساند كه دست خدا كاملا باز است و نوآفرينى به دست اوست.

«إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ- همانا خدا بر هر چيزى تواناست.» [٢] و آنچه از آفريدگان گوناگون، و صنع شگفت انگيز آنها و اندازه زينهاى بزرگ آن، و تدبير شؤون آفرينش مى‌بينيم، ما را بدين امر رهنمون مى‌شود كه آفريننده آن توانمندى است كه هيچ چيز او را ناتوان نمى‌سازد، و اين اعتماد ما را بدو و اطمينان به تدبير او، و آرامش در دل مى‌افزايد كه در دگرگونيهاى زندگى به ما مساعدت مى‌كند، و بدين سان در بلا نوميد نمى‌شويم و هنگام آسايش كاملا سست و آسوده نمى‌گرديم و به دنيا و اسباب آن كه هموار به يك حال نمى‌ماند پشتگرم و مطمئن نمى‌شويم.

«ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها- رحمتى كه خدا بر مردم بگشايد كس نتواند كه بازش دارد.» براستى چون رحمت خدا براى تو مقدّر شود هيچ كس نمى‌تواند آن را از تو باز دارد.

«وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌- و چون چيزى را دريغ دارد كس نتواند جز او كه روانش دارد و اوست پيروزمند و حكيم.» پيروزمند و مسلّط است، زيرا تواناست، و حكيم است كه به هر كس بخواهد مى‌رساند و از هر كس بخواهد دريغ مى‌دارد، هر گونه بخواهد به حكمت نه بيهوده و بى‌جهت.

[٣] «يا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ‌