تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٤ - شرح آيات

نيستند.

/ ٢٠٠ [٧] سياق آيه، افزون بر اين زيبايى، به قوّت و استوارى در آفرينش آسمان اشاره مى‌كند كه در آن كمين و ديدبانى قرار داده شده كه مانع راه يافتن شيطانها به حريم ساكنان عالم بالا مى‌شوند.

«وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ- و از هر شيطان نافرمان نگه داشتيم.» [٨] اين آيه كريم اين عقيده باطل را از ميان مى‌برد كه مى‌گويد جنّ از تمام تقديرهايى كه در گذشته بوده، و اكنون مى‌گذرد، و در آينده روى خواهد داد، آگاهى دارد، زيرا جنّيان با غيب مربوط و از آن آگاهند. قرآن اين مطلب را مستقيما و صريحا نفى و رد مى‌كند و مى‌گويد

«لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى‌- تا سخن ساكنان عالم بالا را نشنوند.» نمى‌توانند به جاسوسى يا استراق سمع از خدا بپردازند، او آنچه را مقدّر ساخته و به حكم قضا رانده است به فرشتگان وحى مى‌كند تا به اراده ذات متعال او مستقيما به اجرا درآورند.

«وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ‌- و از هر سوى رانده شوند.» اگر شيطانها بكوشند در آسمان نفوذ يابند و حجابها را بدرند، پاسداران آسمان كه همواره بيدار و هشيارند با سلاحهاى خود آنها را مى‌رانند.

[٩] و شيطانها دور رانده مى‌شوند.

«دحورا- تا دور گردند (دور شدنى بى‌بازگشت).» هنگامى كه براى استراق سمع به پيش مى‌خزند، هم چنان كه گناهى از اين حيث بر آنها مى‌نويسند كه با ديگر جرمهايشان جمع مى‌شود، و بدين سبب پس از حسابرسى دستخوش عذابى سخت در دوزخ خواهند شد.

«وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ‌- و براى آنهاست عذابى دايم.»/ ٢٠١ امام باقر (ع) گويد

«عذاب واصب يعنى عذابى دايم، دردناك، كه به دلهاى آنها رسيده‌