تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٢ - شرح آيات

اگر به دفتر هر يك از سازمانهاى بيمه در كاليفرنيا واقع در امريكا بروى و از آنها بيمه كامل در برابر تمام خطرها بخواهى، همه مى‌گويند: بلى. ولى اگر دريا اين ايالت را به كام بكشد- موضوعى كه برخى از زمين شناسان وقوعش را انتظار دارند- حتما ما و شما قربانيان آن زمين لرزه‌ها خواهيم بود.

«وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ‌- و اگر بخواهيم همه را غرقه مى‌سازيم و آنها را هيچ فرياد رسى نباشد و رهايى نيابند.» شايد كف بحر الميت در سرزمين فلسطين حاوى برخى از آثار قوم لوط باشد كه شهرهايشان با جنبش ساده پر جبراييل- عليه السلام- زير و زبر شد، چه كسى مى‌تواند، جز رحمت خدا، به فرياد چنان افرادى برسد؟

چندى بيش، هنگامى كه مساحتهايى پهناور از جنگلهاى چين دچار آتش سوزى شد، هيچ يك از وسايل بشرى قادر به خاموش كردن آنها نشد، و فقط ريزش بارانهاى سيل آساى طبيعى آنها را خاموش كرد.

هيچ كس به فرياد كسانى كه خدا بر آنها خشم گرفته نمى‌رسد و در صورتى كه كسى پيدا شود كه به نجاتشان بشتابد نجات دادنشان امكان پذير نيست.

/ ١٣٦ [٤٤] آرى. فقط رحمت خداست كه هنگام مصيبتهاى عمومى جلوه‌گر مى‌شود، و برخى را به صورتى شگفت انگيز نجات مى‌دهد، اين رحمت تنها پناهگاه به هنگام خشم خداى با جبروت است.

«إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا- جز به رحمت ما.» عادتا وقتى ما بازمانده‌ها و جان سالم يافته‌هايى از سوانح طبيعى را مى‌يابيم آن را «تصادف» مى‌ناميم، اتوبوسى بزرگ واژگون مى‌شود، و تمام سرنشينانش مى‌ميرند، جز كودكى شيرخوار؛ يا كشتى بزرگى غرق مى‌شود، و جز تنى چند از مردانى كه به تخته پاره‌اى چسبيده‌اند از مسافران آن كشتى نجات نمى‌يابند؛ يا زمين لرزه روستايى را فرو مى‌بلعد، ولى پير زنى تهى شكم را پس از ده روز از زير آوار سالم بيرون مى‌آورند، و حتى هنگام هلاك قوم ثمود و عاد و قوم لوط