تفسیر القرآن الکریم - الملا صدرا - الصفحة ١٠ - تمهيد فيه تشييد

هست قرآن چون طعامى كز سما

گشته نازل از براى اغتذا

اغتذاى آدم از لوح و قلم‌

اغتذا يابد دواب از راه فم‌

فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ‌ گفته خدا

رزق انسان گشته نازل از سما

روزى انسان رسد از آسمان‌

روزى حيوان بود از آش و نان‌

تو ز قرآن بنگرى افسانه‌ها

قشر و كه بيني نه مغز و دانه‌ها

هست بهر آدمى دهن و لبوب‌

تبن و قشر از بهر حيوان، نى حبوب‌

تو ز قرآن مى‌نجوئى غير حرف‌

جان دهى بهر لغت يا نحو و صرف‌

اندر سعيي هميشه با شتاب‌

كه نباشد فرق از تو تا دواب‌