اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٩ - صبر و شكيبايى

تُفْلِحُونَ‌ (سوره‌آل‌عمران، آيه ٢٠٠)

٩- يَا ايُّهَاالَّذينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ انَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ‌ (سوره‌بقره، آيه ١٥٣)

١٠- قُلْ يَا عِبَادِىَ الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُم لِلَّذينَ احْسَنُوا في هَذِهِ الدُّنيا حَسَنَةٌ وَ ارض‌ اللّهِ وَاسِعَةٌ انَّمَا يُوفَّى الصَّابِرُونَ أَجرَهُم بِغَيرِ حِسابٍ‌ (سوره زمر، آيه ١٠)

١١- سَلامٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ (سوره رعد، آيه ٢٤)

١٢- اولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُواْ وَ يُلَقَّونَ فِيهَا تَحِيَّةً وَ سَلاماً (سوره‌فرقان، آيه ٧٥)

١٣- وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْ‌ءٍ مِنَ الْخَوفِ وَالجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْامْوَالِ وَ الانْفُسِ وَ الثَّمَرَات‌ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ‌ (سوره بقره، آيه ١٥٥)

١٤- ... وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَواْ بِالصَّبْرِ (سوره عصر، آيه ٣)

ترجمه‌

١- ... ما او (ايوب) را شكيبا يافتيم، چه بنده خوبى كه بسيار بازگشت كننده (به سوى خدا) بود.

٢- و پيراهن يوسف را با خونى دروغين (آغشته ساخته، نزد پدر) آوردند. پدر گفت:

«هوس‌هاى نفسانى شما اين كار را برايتان آراسته! من صبر جميل (شكيبايى خالى از ناسپاسى) خواهم داشت، و در برابر آنچه مى‌گوييد از خداوند يارى مى‌طلبم!».

٣- و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل را (به ياد آور) كه همه از صابران بودند.

٤- (خضر) گفت: «تو هرگز نمى‌توانى با من شكيبايى كنى! (ولى موسى قول داد كه شكيبا خواهم بود)».

٥- ... (گروهى از بنى اسرائيل) گفتند: «امروز ما توانايى مقابله با «جالوت» و سپاهيان او را نداريم»؛ اما آن‌ها كه به روز رستاخيز ايمان (قوى) داشتند، گفتند: «چه بسيار گروه‌هاى كوچكى كه به فرمان خدا بر گروه‌هاى عظيمى پيروز شدند!» و خداوند (همراه) با صابران (و يار استقامت كنندگان) است.

٦- (اى پيامبر!) صبر كن، آن گونه كه پيامران «اولواالعزم» صبر كردندو براى (عذاب) آنان شتاب مكن! هنگامى كه وعده‌هاى (عذاب) را كه به آنها داده شده، مشاهده كنند، (احساس‌