اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٦ - بلاى شهوت پرستى در طول تاريخ

آنان باريده است.

احتمال ديگر اين است كه‌ «حاصب» به معناى‌ «طوفان شن» باشد. اين طوفان گاهى تپه‌هايى را از يك گوشه بيابان برداشته و به آسمان مى‌برد، سپس در نقطه‌اى ديگر، مانند بارانى فرو مى‌ريزاند، به طورى كه گاهى قافله‌ها، زير انبوهى از شن و ماسه مدفون مى‌گشت!

حال اين نكته قابل تأمل است كه هر چند، گاهى طوفان‌هاى شن يا باران‌هاى سنگ در جهان طبيعت روى مى‌دهد؛ ولى خداوند متعال فرمان داده بود كه اين حوادث در آن ساعت مخصوص و معيّن- كه فرشتگان حضرت لوط عليه السلام را خبر داده بودند- واقع گردد.

احتمال ديگرى نيز وجود دارد كه ممكن است، نخست زلزله‌اى سهمگين، شهرهاى آنها را زير و رو كرده و سپس بارانى از سنگ‌هاى آسمانى بر سرشان فرو ريخته و آنگاه طوفانى از شن، آثار آنها را محو و نابود كرده باشد كه اين عذاب‌هاى سه گانه، بيانگر شدت خشم الهى، نسبت به اين قوم روسياه است.

در ششمين‌ و آخرين بخش از آيات، ضمن اشاره فشرده و مختصر به تمام ماجراى قوم لوط- از آغاز تا پايان- مى‌فرمايد: «به خاطر آوريد «لوط» را؛ هنگامى كه به قوم خود گفت: آيا عمل شنيعى انجام مى‌دهيد كه هيچ كس از جهانيان پيش از شما آن را انجام نداده بود؟!؛ وَ لُوطاً اذْقَالَ لِقَومِهِ أَتَأْتُونَ الفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ العَالِمينَ». [١]

آرى! شما از روى شهوت به سراغ مردان مى‌رويد، نه زنان؛ شما جمعيت تجاوزكارى هستيد، زيرا قوانين و سنت‌هاى الهى را رها كرده و راه انحراف را پيش گرفته‌ايد، راهى كه سبب نابودى نسل و شيوع انواع بيمارى‌ها و مفاسد ديگر اجتماعى مى‌شود.

گر چه بيمارى وحشتناك‌ «ايدز» يكى از هولناكترين بيمارى‌هاى عصر ما شناخته شده، ولى بعيد نيست كه اين بيمارى در آن زمان نيز وجود داشته و گروهى از قوم لوط به آن گرفتار شده بودند. به همين علت خداوند حكيم و رحيم، اجساد آنها را زير خروارها

[١]-/ اعراف، ٨٠