اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - ٤- آثار و پيامدهاى فردى و اجتماعى غرور

٨

آرزوهاى دراز! (طول امل)

اشاره‌

«طول امل» و به تعبير ديگر «آرزوهاى دور و دراز» از مهمترين رذايل اخلاقى است كه انسان را به انواع گناهان آلوده مى‌كند، از خدا دور مى‌سازد، به شيطان نزديك مى‌كند و گرفتار عواقب خطرناكى مى‌سازد.

البتّه اصل‌ «آرزو» و «اميد» نه تنها مذموم و نكوهيده نيست، بلكه نقش بسيار مهمّى در حركت چرخهاى زندگى و پيشرفت در جنبه‌هاى مادّى و معنوى بشر دارد.

اگر اميد و آرزو در دل‌ «مادر» نباشد هرگز فرزندش را شير نمى‌دهد و انواع زحمت‌ها و ناراحتى‌ها را براى پرورش او تحمّل نمى‌نمايد، همان گونه كه در حديث معروف نبوى صلى الله عليه و آله آمده است: «الْامَلُ رَحْمَةٌ لِامَّتِى وَ لَوْلَا الْامَلُ مَا رَضِعَتْ وَالِدَةٌ وَلَدَهَا وَ لَاغَرَسَ غَارِسٌ شَجَرَهَا!؛ اميد و آرزو، رحمت براى امّت من است و اگر اميد و آرزو نبود هيچ مادرى فرزندش را شير نمى‌داد و هيچ باغبانى نهالى نمى‌كاشت». [١]

كسى كه يقين كند مثلًا امروز روز آخر زندگى اوست يا در آينده بسيار نزديكى از دنيا مى‌رود، دست از همه كار مى‌شويد و در واقع موتور زندگى او خاموش مى‌شود و

[١]-/ بحارالانوار، جلد ٧٤، صفحه ١٧٣