اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦ - ٦- درمان حسد

آمده و در بخشهاى گذشته به آن اشاره شد، تأثير بسيار مثبتى در درمان اين بيمارى اخلاقى دارد.

«حسود» بايد بينديشد، اگر موادّ مخدّر سلامت روح و جسم را بر هم مى‌زند و مرگ زودرس و رقّت‌بار را به استقبال او مى‌فرستد، او نيز علاوه بر بيمارى‌هاى جسمى و روانى، آخرت خود را هم از دست مى‌دهد، چرا كه عملًا به حكمت خدا اعتراض مى‌كند و در پرتگاه شرك و كفر سقوط مى‌نمايد، اينها از يك سو.

از سوى ديگر در باره انگيزه‌هاى حسد بايد بينديشد و ريشه‌هاى آن را يكى پس از ديگرى قطع نمايد، اگر دوستان ناباب و وسوسه‌هاى آنها او را به اين وادى كشانده است با آنها قطع رابطه كند و هرگاه تنگ‌نظرى و بخل سرچشمه اين رذيله اخلاقى شده، به مداواى آنها برخيزد، اگر ضعف ايمان و عدم آشنايى به توحيد افعالى خداوند او را در اين گرداب پرتاب كرده است به تقويت مبانى ايمان و توحيد بپردازد و هرگاه ناآگاهى از استعدادهاى خويش و ظرفيّت‌هايى كه براى ترقّى و پيشرفت در وجود اوست، او را گرفتار عقده حقارت و به دنبال آن حسد نموده است به درمان آن رو آورد و در سايه توكّل به خدا و اعتماد به نفس، عقده حقارت را بگشايد و رذيله حسد را از خود دور سازد.

چه بهتر اينكه‌ «حسود» عصاره و خلاصه‌اى از اين امور را در صفحه يا صفحاتى بنويسد و هر چند روز يك بار بر آن مرور كند و حتّى با صداى بلند آن را براى خودش در تنهايى جمله جمله بخواند و پيرامون آن بينديشد و مخصوصاً روى رواياتى كه در اين زمينه از معصومين عليهم السلام رسيده و در بحث‌هاى گذشته به آن اشاره شد تكيه كند، بى شك هر حسودى اين برنامه را به طور جدّى دنبال كند در مدّت كوتاهى نتيجه خواهد گرفت، روح و جسم خود را تدريجاً از شرّ حسد رهايى مى‌بخشد و افق‌هاى روشنى از سلامت و سعادت در برابر او نمايان مى‌گردد.

مخصوصاً «حسود» بايد روى اين نكته كاملًا فكر كند كه اگر وقت و نيرويى را كه او براى زوال نعمت از محسود به كار مى‌گيرد صرف پيشرفت خودش كند چه بسا از او جلو بيفتد.

به تعبير ديگر بايد انگيزه‌هاى حسد را به انگيزه‌هاى غبطه تبديل كند و نيروهاى‌