١١- وَ كَذَلِكَ مَا ارْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ الّا قَالَ مُتْرَفُوهَا انَّا وَجَدْنَا آبَائَنَا عَلَى امَّةٍ وَ انَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ‌ (سوره‌زخرف، آيه ٢٣)

١٢- وَ يَقُولُونَ ائِنَّا لَتَارِكُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ‌ (سوره‌صافّات، آيه ٣٦)

ترجمه‌

١- و من (نوح) هر زمان آنها را دعوت كردم كه (ايمان بياورند) تو آنها را بيامرزى، انگشتان خويش را در گوشهايشان قرار داده و لباسهايشان را بر خود پيچيدند و در مخالفت اصرار ورزيدند و به شدّت استكبار كردند.

٢- و (قوم نوح) گفتند: دست از خدايان و بتهاى خود برنداريد (به خصوص) بتهاى «وَدّ»، «سواع»، «يغوث»، «يعوق» و «نسر» را رها نكنيد!

٣- گفتند: آيا به سراغ ما آمده‌اى كه تنها خداى يگانه را بپرستيم و آنچه را پدران ما مى‌پرستيدند، رها كنيم؟! پس اگر راست مى‌گويى آنچه را (از بلا و عذاب الهى) به ما وعده مى‌دهى، بياور (ما آماده‌ايم)!

٤- (به ياد بياور ابراهيم را) آن هنگام كه به پدرش (آزر) و قوم او گفت: «اين مجسّمه‌هاى بى روح چيست كه شما همواره آنها را پرستش مى‌كنيد»؟! گفتند: «ما پدران خود را ديديم كه آنها را عبادت مى‌كنند»!

٥- گفت: «آيا هنگامى كه آنها را مى‌خوانيد صداى شما را مى‌شنوند؟! يا سود و زيانى به شما مى‌رسانند»؟! گفتند: «ما فقط نياكان خود را يافتيم كه چنين مى‌كنند».

٦- (فرعونيان به موسى) گفتند: «آيا آمده‌اى كه ما را از آنچه پدرانمان را بر آن يافتيم منصرف سازى و بزرگى (و رياست) در روى زمين، از آن شما دو تن (موسى و هارون) باشد؟! ما (هرگز) به شما ايمان نمى‌آوريم»!

٧- و هنگامى كه به آنها گفته شود: «از آنچه خدا نازل كرده است پيروى كنيد!» مى‌گويند:

« (نه) ما از آنچه پدران خود را بر آن يافتيم پيروى مى‌نماييم» آيا اگر پدران آنها چيزى نمى‌فهميدند و هدايت نيافتند (باز از آنها پيروى خواهند كرد)؟!

٨- (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه كافران در دلهاى خود خشم و نخوت جاهليّت داشتند

(در مقابل) خداوند آرامش و سكينه خود را بر فرستاده خويش و مؤمنان نازل فرمود و آنها