نفر تجاوز كند، فاش مى‌شود، اين داستان فاش شد و برادران يوسف از آن آگاه شدند و در روايت ديگر آمده كه يوسف نتوانست خواب را كتمان كند (و نهى پدر را نهى ارشادى مى‌دانست نه تحريمى) هنگامى كه برادران آگاه شدند گفتند يوسف سر پادشاهى دارد! [١]

امّا اگر برادران از آن آگاه نشده باشند لا اقل رفتار پدر را با يوسف مى‌ديدند كه همچون جان گرامى او را دوست مى‌دارد، در آغوش مى‌كشد و نوازش مى‌كند، به خصوص اينكه يادگار مادر از دست رفته‌اش راحيل بود.

قرآن مى‌گويد: «برادران يوسف عليه السلام گفتند: يوسف و برادرش (بنيامين) نزد پدر از ما محبوب‌ترند، در حالى كه ما نيرومندتريم (و پدر را در حلّ مشكلات يارى مى‌كنيم) به يقين پدر ما در گمراهى آشكار است»! (اذْ قَالُوا لَيُوسُفُ وَ اخُوهُ احَبُّ الَى ابِينَا مِنَّا وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ انَّ ابَانَا لَفِى ضَلَالٍ مُبِينٍ). [٢]

به اين ترتيب حكم‌ «ضلالت پدر» را صادر كردند! و به دنبال آن تصميم نهايى را براى برداشتن اين مانع بزرگ- يعنى يوسف- از سر راه خود گرفتند و در يك‌ «مشاوره شيطانى» چنين نظر دادند: «يوسف را بكشيد، يا او را به سرزمين دوردستى بيفكنيد تا توجّه پدر فقط به شما باشد و بعد از آن (از گناه خود توبه مى‌كنيد و) افراد صالحى خواهيد بود»! (اقْتُلُوا يُوسُفَ اوِ اطْرَحُوهُ ارْضاً يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ ابِيكُمْ وَ تَكُونُوا مِنْ بَعْدِهِ قَوْماً صَالِحِينَ). [٣]

همان گونه كه مى‌دانيم با وساطت بعضى از برادران قتل يوسف انجام نشد، ولى مقدّمات تبعيد او به سرزمينهاى دور دست فراهم گرديد، درست است كه اين تبعيد، يعقوب را چنان اندوهگين كرد كه چشمانش از كثرت گريه و اندوه نابينا شد امّا برخلاف آنچه برادران مى‌خواستند اين تبعيد مقدّمه عظمت يوسف و فرمانروايى او بر كشور مصر را كه از مهمترين كشورهاى بزرگ آن زمان بود فراهم ساخت و پدر هم توجّهى به آنها ننمود.

آرى امواج خروشان و خطرناك حسد آن قدر قوى و هولناك است كه برادران را دعوت به كشتن برادر مى‌كند و سبب گناهان زياد ديگرى از جمله گفتن دروغهاى‌

[١]-/ تفسير برهان، جلد ٢، صفحه ٢٤٣٣؛ تفسير ابوالفتوح رازى، جلد ٦، صفحه ٣٤١

[٢]-/ يوسف، ٨

[٣]-/ يوسف، ٩