آنها (مشركان) گفتم از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد كه او بسيار آمرزنده است- تا بارانهاى پر بركت آسمان را پى در پى بر شما فرستد- و شما را با اموال و فرزندان فراوان (نيروى مالى و انسانى) امداد و يارى كند و باغهاى سرسبز و نهرهاى جارى در اختيار شما قرار دهد». [١]

در جاى ديگر منابع مالى را وسيله قوام زندگى شمرده و تأكيد مى‌كند آن را به دست افراد بى كفايت و نادان قرار ندهيد و از آن به خوبى نگهدارى كنيد: «وَ لَاتُؤْتُوا السُّفَهَاءَ امْوَالَكُمُ الَّتِى جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً؛ اموال خود را كه خداوند آن را وسيله قوام زندگى شما قرار داده به دست سفيهان نسپاريد»! [٢]

٥- در جاى ديگر به مجاهدان راه خدا وعده غنايم جنگى مى‌دهد و آن را پاداش الهى مى‌شمرد، مى‌فرمايد: «وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَذِهِ ...؛ خداوند به شما غنايم فراوانى وعده داده بود كه آنها را به دست مى‌آوريد، اين (موهبت) را در اختيار شما قرار داد». [٣]

٦- در بخش ديگر از آيات از نعمت‌هاى مادّى دنيا تعبير به‌ «طيّبات» شده است، در سوره اعراف آيه ٣٢ مى‌خوانيم: «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِى اخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ ...؛ بگو چه كسى زينت‌هاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده و روزى‌هاى پاكيزه را حرام كرده است»؟!

در جاى ديگر مى‌فرمايد: «وَ اذْكُرُوا اذْ انْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِى الْارْضِ تَخَافُونَ انْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَ ايَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ؛ به خاطر بياوريد هنگامى را كه شما گروهى اندك و ضعيف در روى زمين بوديد، آنچنان كه مى‌ترسيديد مردم شما را بربايند! ولى او شما را پناه داد و با يارى خود تقويت كرد و از روزى‌هاى پاكيزه (طيّبات) بهره‌مند ساخت شايد شكر نعمتش را بجا آوريد». [٤]

از اين تعبيرات پرمعنى و مانند آن كه در قرآن وارد شده به خوبى استفاده مى‌شود كه مواهب مادّى دنيا در شرايط معقول، نه تنها نامطلوب و آلوده نيست بلكه پاك و پاكيزه و مايه پاكى و پاكيزگى انسانهاست!

٧- در بعضى ديگر از آيات، تعبيراتى ديده مى‌شود كه نشان مى‌دهد امكانات مادّى‌

[١]-/ نوح، ١٢ تا ١١

[٢]-/ نساء، ٥

[٣]-/ فتح، ٢٠

[٤]-/ انفال، ٢٦