مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٩ - قصید&#١٧٢٨ فرزدق دربار&#١٧٢٨ امام سجاد علیه السّلام

[١]ـ النَّدَی: المطر، و یستعار للعطاء الکثیر.

[٢]ـ الدّیمة: مطر یکون فی سکون بلا رعدٍ و برقٍ، ج دِیَم و دُیوم.

[٣]ـ وفیات الأعیان، ج ٦، ص ٩٥؛ الفصول المهمّة فی معرفة الأئمة، ج ٢، ص ٧٧٣، پاورقی. امامشناسی، ج ١٥، ص ٣٥٠:

«١. این مردى که تو او را نمى‌شناسى، شخصیّتى است که سرزمین بَطْحاء (مسیل و رَمْل‌زار اطراف مکه تا سرزمین مِنَى) جاى یکایک گام‌ها و قدم‌هاى او را مى‌شناسد، و بیت الله الحرام او را مى‌شناسد. و حِلّ و حرم (تمام نقاط خارج از حرم مکّه و داخل آن) همگى او را مى‌شناسند.

٢. این است پسر بهترین خلایق و تمامى بندگان خدا! این است مرد معتصم به تقواى الهى، و در مصونیّت درآمدۀ حفظ خداوندى، و مرد وارسته و پیراسته از هر زنگار عیب و نقص و کدورت، و آن مرد پاک و پاکیزه و طاهر، و قلّۀ مرتفع کوه فضیلت و شرافت!

٣. چون قبیلۀ قریش به او بنگرد، گویندۀ آن بدون اختیار از زبانش این سخن مى‌تراود که: مکرمت و مَجْد و کَرَم و جود و احسان در قبیلۀ قریش به این سرور ارجمند منتهى مى‌گردد، و همه باید کاروان نیاز خود را در این آستانۀ پر رحمت و سنگین بار فرود آورند، و از کرم او متمتّع گردند.

٤. او منسوب است به أعلا نقطۀ قُلّۀ عزّت و شرافتى که از نیل بدان، جمیع عالم اسلام از عرب آن و از عجم آن، کوتاه و قاصر آمده‌اند.

٥. به جهت شناخت دست پر عطا و کرم او نزدیک است که رکن حطیم در وقتى که او مى‌آید تا بدان دست بیاساید و استلام نماید، خود او را براى اخذ نیازها و بهره‌ورى و انتفاع خود، نزد خود نگه دارد.

٦. در دست او خیزرانى است که بوى آن، همه جا مشام جان را عطرآگین مى‌نماید، از دست مرد شجاع و با فراستى که محاسن او شگفت‌آور است و بالاى استخوان بینى او قدرى برآمده و در کمال زیبایى و اعتدال مى‌باشد.

٧. او از فرط حیا و آزرم چشم فرو مى‌نهد، و از فرط مَهابت و ابَّهتِ او چشم‌ها در برابر او فرو نهاده *