مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٦ - از اشعار حکیم صفا در مدح حضرت زهرا علیها السّلام

خورشید ‌چو رویت به سما‌ و به سمک نیست

چون روی‌توپیداست‌که‌خورشید فلک‌نیست

از عشق تو در سینه عشّاق تو شک نیست

شور لب شیرین تو در کان نمک نیست

ای زادۀ انسان که به خوبیت ملک نیست

از عشق تو برپاست به کونین هیاهو

ابر هنری گوهر تر ریخت به هامون

از خاک برون آمد گنجینۀ قارون

مرغ از زبر خاک زند گنج فریدون

ای روت چو آیینۀ اسکندر ایدون

در پیش غم از بادۀ چون عقل فلاطون

آراسته کن سدّی چون رای ارسطو

قمری به کلیسای چمن راهب ترساست

زنّار به گردن پی تعظیم کلیساست

این بلبل شوریده چو ناقوس به آواست

ای ماه مسیحی که اسیرت همه دل‌هاست

آن شیشه که مرغ طرب بزم مسیحاست

پیش آر که زد مرغ چو نصرانی مولو

ای گوهر یکدانه بریز از خم لاهوت

در ساغر بلّور صفا سوده یاقوت

مرغ ملکوتست زجاجی که دهد قوت

قوت جبروتست که در خطّه ناسوت

نوشم می مدح گهر نُه یم فرتوت

صدّیقۀ کبری صدف یازده لؤلؤ