مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٠ - ازدواج حضرت أمیرالمؤمنین و حضرت امام حسن مجتبی و حضرت امام حسین علیهمالسّلام با دختران إمرئ القیس

«نقَل السیّدُ توفیق الفکیکی، عن السیّد عبدالرزّاق الموسویّ فی کتابٍ له عن السَّیِّدة سُکَینةَ ما نصّه:

”و هناک من المورّخین مَن یَحکِی تزویجَ السیدة سُکَینةَ مِن ابن عمّها عبداللهالأکبر ابنِ الإمام الحسن المقتولِ فی الطّف مبارزةً؛ و أمّا غیرُه من الأزواج فعلی ذمّةِ التاریخ.“

و أضاف السیّدُ توفیق: ”و هناک من الأدلّة التاریخیّة المُجمَع علی صحّتها ما یُؤیِّد أنّ سُکَینةَ تزوّجت بعد ابن عمّها عبدِالله بن الحسن بن علی بمُصعَب بن الزبیر؛ زوّجه إیّاها أخوها الإمامُ علیّ بن الحسین السجّادُ علیهالسّلام.“»[١]

[ازدواج حضرت أمیرالمؤمنین و حضرت امام حسن مجتبی و حضرت امام حسین علیهمالسّلام با دختران إمرئ القیس]

و در [أغانی، جلد ١٦] صفحۀ ١٤٠ و ١٤١ گوید:

«... قال عَوفُ بن خارجة المُرِّی: و الله! إنّی لعند عُمَر بن الخطّاب فی خلافته إذ أقبَلَ رجلٌ أفحَج، أجلی، أمعَر[٢] یتخطّی رقابَ النّاس، حتّی قام بین یَدَی عُمَرَ، فحیّاه بتحیّةِ الخلافة، فقال له عُمَرُ: فمَن أنت؟!

[١]ـ جنگ ١٥، ص ٢٤٦.

[٢]ـ الأفحج: الّذی تتدانی صدور قدمیه و یتباعد عقباه إذا مشی؛ و الأجلی: الذی انحسر مقدّم شعره؛ و الأمعر: الذّی سقط شعره. امام شناسی، ج ١٥، ص ٣١١:

«أفْحَج به کسى گویند که چون راه مى‌رود جلوى پاهایش به هم نزدیک و پاشنه‌هایش از هم دورتر باشد؛ و أجْلى‌ به کسى گویند که موهاى جلوى سرش ریخته باشد؛ و أمْعَر به کسى گویند که موهایش ریخته باشد.»