مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٦ - أبیاتٌ فی مدح خاتم الأنبیاء علیه و آله آلاف التَّحیّة و الثَّناء

آنَسَنی العشقُ و مِن نارهِ

اِحترق القلبُ و ذابَ الطِّحالْ

ما لَکَ و المَرهَمَ یا مُهجَتی؟!

أین جَراحاتُک و الاندِمالْ

مقصدُنا وَصلُک فی کلِّ آن

قِبلَتُنا وَجهُک فی کلِّ حالْ

خابَ مَنِ اسْتَصحبَ أهلَ الهَوی

أفلَحَ مَن مالَ إلی الاعتزالْ

قد أمِنَ المُتَّکِلون علیه

أیّتها النَّفسُ علیکِ اتّکالْ

لا استعاره‌ای ز جلال محمّد است

إلاّ کنایه‌ای ز جمال محمّد است

این عین و شین و قاف که عشق است نام آن

محصول میم و حاصل دال محمّد است است

از عقل و روح و لوح و قلم مُدّعای دوست

تحریر فضل و شرح کمال محمّد است

روح القدُس به زمرۀ أرواح جبرئیل

با مُصحَف از یمین و شمال محمّد است

عمری که اوست باعث ایجاد ماه و سال

ایّام عمر شصت و سه سال محمّد است

اندر مُقطَّعات سُوَر گر مُعَطَّلی

تفسیر آن محمّد و آل محمّد است

نزد مفسّری که بود ز اهل ذوق و حال

قرآن همه حکایت حال محمّد است

ناری که طور داشت شعاع رخ علی است

آبی که خضر خورد زلال محمّد است