مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٢ - درباره احادیث معرفتهم صلوات الله علیهم بالنّورانیّة
[١]* فرمود: هر کس به آنچه بیان کرده و تفسیر نمودم و شرح داده و روشن ساخته و استدلال نمودم ایمان بیاورد، او مؤمنى است که آزمایش شده قلبش براى ایمان و سینهاش وسعت یافته براى اسلام، او عارف روشنبین است که به هدف رسیده و کامل شده، و هر کس شک نماید و دشمنى ورزد و منکر شود و متحیّر باشد و تردید نماید او مقصّر و ناصبى است. ای سلمان و ایاباذر!
گفتند: لبّیک ای أمیرالمؤمنین، صلوات خدا بر شما!
فرمود: من زنده مىکنم و مىمیرانم به اذن خدا، من به شما خبر میدهم چه میخورید و چه ذخیره در خانههاى خود کردهاید به اذن خدا، من از دلهاى شما مطّلعام؛ و ائمّه از اولادم نیز همین کارها را میکنند و این اطّلاعات را دارند، هر وقت بخواهند و اراده کنند؛ چون ما همه یکى هستیم. اوّل ما محمّد، آخر ما محمّد، و وسط ما محمّد است، همۀ ما محمّدیم؛ بین ما جدایى نیندازید! ما وقتى بخواهیم خدا میخواهد، وقتى نخواهیم خدا نمیخواهد.
واى، پس واى بر کسى که منکر فضل و امتیازات و الطافى که خدا به ما عنایت کرده باشد، زیرا هر کسى منکر یکى از چیزهایى باشد که خدا به ما عنایت کرده منکر قدرت خدا و مشیّت اوست دربارۀ ما. ای سلمان و ای اباذر!
گفتند: لبّیک ای أمیرالمؤمنین، صلوات خدا بر شما!
فرمود: خدا به ما چیزهایى داده که بزرگتر و عظیمتر و عالىتر از همۀ اینها است.
پرسیدیم: چه چیز به شما داده که بهتر از همه اینها است؟
فرمود: ما را مطّلع از اسم اعظم نموده، که اگر بخواهیم آسمانها و زمین و بهشت و جهنّم را از جاى برکنیم و به آسمان رویم و به زمین آییم، به مغرب و مشرق رویم و منتهى به عرش شویم، در آنجا مىنشینیم در مقابل خدا و همه چیز مطیع ما هستند، حتّى آسمانها و زمین و شمس و قمر و ستارگان و کوهها و درختها و جنبندگان و دریاها و بهشت و جهنّم؛ این مقام را خداوند به واسطۀ اسم اعظم به ما عنایت نموده و بخشیده است.
با تمام این امتیازات، ما غذا میخوریم و در بازارها راه میرویم و این کارها را به امر خدا انجام میدهیم. ما بندگان گرامى خدا هستیم که اظهار نظر در مقابل او نداریم و به دستورش عمل میکنیم. ما را معصوم و پاک قرار داده و برترى بخشیده بر بسیارى از بندگان مؤمنش. پس ما میگوییم: (الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ) خدا را ستایش که ما را به این مقام هدایت نموده که اگر او راهنماى ما نبود، راه به این مقام نمىیافتیم. (حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكَافِرِينَ) و ثابت است عذاب بر کافران که منظور منکران الطاف خدا به ما هستند. *