مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٤ - اثری منظوم از آقای شیخ موسی دبستانی

گر ببینی به سر نی سر من جلوه‌گر است

تن من در گذر است

مو پریشان مکنی بر سر و بر پیکر من

خون‌جگر خواهر من

مگذاری که به صد شیون و صد واویلا

همچو مجنون لیلا

رو به هامون کند از داغ علی اکبر من

خون‌جگر خواهر من

وای بر حال دل مادر خونین جگرش

که ببیند پسرش

گشته آغشته به خون پیش دو چشم تر من

خون‌جگر خواهر من

بهر یک جرعۀ آبی که بود مهر بتول

مادرم دخت رسول

هدف تیر شود حلق علی أصغر من

خون‌جگر خواهر من

اگرش غرقه به خون دیده رباب

شود از غصّه کباب

سوزد از شعلۀ آهی همه خشک و تر من

خون‌جگر خواهر من

ساقی تشنه‌لبان را شود از تیغ جفا

از بدن دست جدا

بلکه لبریز ز خونابۀ دل ساغر من

خون‌جگر خواهر من

گر به بالین وی آید به فقان با دل زار

اُمّ کلثوم نگار

به سلامت برد ار جان نبود باور من

خون‌جگر خواهر من

نوعروس ار به سر کشتۀ داماد آید

یا به فریاد آید

رخنه از ناله کند در دل غم‌پرور من

خون‌جگر خواهر من

جامۀ صبر بدرَد به تن ار مادر او

بنگرد در بر او

جای خلعت کفن و نعش وی اندر بر من

خون‌جگر خواهر من

نالۀ وا وَلَدا برکشد از فرط أسف

که مرا رفت ز کف

تازه داماد حسین آن حسن‌المنظر من

خون‌جگر خواهر من

مگذاری که سکینه به دو صد شیون و آه

جانب قربانگاه

آید آن دم که برد خنجر کین حنجر من

خون‌جگر خواهر من

نالۀ اهل حرم را نبرد باد صبا

از صف کرببلا