مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٢ - أشعار ملاّ مِهرعلیّ تبریزیّ متخلّص به فدویّ «ها عَلیٌّ بَشَر کیف بَشَر»
|
خضر نازد کز کفت بگرفته خطّ بندگی |
||||
|
مینماید مهر و مه با آن همه تابندگی |
||||
|
کسب نور از مهر رویت یا أمیرالمؤمنین |
||||
|
ای تو در خلقت امام اوّلین و آخرین |
||||
|
ذات پاکت مظهر توحید ربّ العالمین |
||||
|
چون کنی تسبیح و حمد خالق حسن آفرین |
||||
|
در وجود قدسیان و در تن روح الأمین |
||||
|
روح بخشد ذکر هویت یا أمیرالمؤمنین |
||||
|
گر نبودی منعم از دربار ربّ العالمین |
||||
|
فاش گفتم پیش تو إیّاک نعبد نستعین |
||||
|
غیر حبّ و بغض تو بالله نباشد کفر و دین |
||||
|
ای ز عشقت مستی عِلویّ و خیل عارفین |
||||
|
مستی چرخ از سبویت یا أمیرالمؤمنین[١] |
||||
أشعار ملاّ مِهرعلیّ تبریزیّ متخلّص به فدویّ: «ها عَلیٌّ بَشَر کیف بَشَر»
[زنبیل حاج فرهاد میرزا] صفحۀ ٧٠:
«وفات ملاّ مهرعلی، ادیب ترک تبریزی، المتخلِّص به فدوی، در سنۀ ١٢٦٢ هجری در تبریز اتّفاق افتاد، و قد ناهز ثمانین سنه. مرد خرقهپوشِ ژنده بر دوشی، بذی اللّسانی، فصیح البیانی، مرقّع لباسی و ملمّع اساسی بود. و به هر ضیافت که میرفت اوّل میگفت: أکلاً موعودم یا حملاً؟ و صاحب خانه چه جرأت داشت که
[١]ـ جنگ ٣، ص ١٢٥.