مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤١٩ - عداوت شدید متوکّل با حضرت هادی و أذیّتهای پی در پی

عداوت شدید متوکّل با حضرت هادی و أذیّت‌های پی‌ در پی

[تاریخ الشّیعة] صفحة ٥٨:

«بقی الهادیُّ فی المدینة و الشّیعةُ نافرةٌ إلیه، للتّفقه فی الدّین و اغتنامِ محاسن الأخلاق، حتّی سنة ٢٣٦، و کانت ناصیةُ الحکم یومئذٍ بیَدِ المتوکّل و هو شدیدُ البُغض لعلیٍّ و لأهل بیته علیهمالسّلام، و زاد فی الطّین بَلَّةً[١] أنّه أُحِیط بنُدَماء قد اشتهروا بالنَّصب و البُغضِ لعلیٍّ.

منهم علیُّ بن الجَهم الشّاعر الشّامیّ من بنی‌شامَة و عمرو بن فرُّخ الرَّخجیّ و أبوالسِّمط من ولد مروان بن أبی‌حَفصة من موالی بنی‌أُمَیَّة و عبدالله بن محمّد بن داود الهاشمیّ المعروف بابن أترُجَة، و کانوا یُخوِّفونه من العلوییّن و یُشیرون علیه بإبعادهم و الإعراضِ عنهم و الإساءةِ إلیهم،‌ ثمّ حسّنوا له الوقیعةَ فی أسلافهم الّذین یعتقد النّاسُ عُلُوَّ منزلتهم فی الدّین و لم یَبرَحوا به، حتّی ظهَر منه ما هو معروفٌ.

و ممّا ذکره ابنُ الأثیر فی حوادث عام ٢٣٦ (مجلّد ٧، صفحة ١٨)؛ و ابنُ جریر

[١]ـ گویند: ما زاد الطینُ بلّةً؛ یعنی آنچه موجب خراب‌تر شدن کار شد. رجوع کنید به فرهنگ معاصر آذرتاش آذرنوش. (محقّق)