مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٦ - قصید&#١٧٢٨ کوثریّه آقا سیّد رضا هندی عرب در مدح رسولالله و أمیرالمؤمنین علیهما السّلام

قصیدۀ کوثریّه آقا سیّد رضا هندی عرب در مدح رسولالله و أمیرالمؤمنین علیهما السّلام

[١]ـ فَلَّجَه: قسَّمه؛ مُفَلَّج: قسمت شده و جدا شده.

[٢]ـ ثغر: دندان‌های جلو.

[٣]ـ جوهر: سنگ‌های ذی قیمتی که از آن منفعت برند و در پارس به آن گوهر و جواهر گویند.

[٤]ـ رضاب: الرِّیق المرشوف. رَشَفَه: مَصَّه بشفتیه.

[٥]ـ فُتِّیَ و تَفَتَّی، فُتِّیت البنت و تفتَّت: خُدِّرت و سُتِّرت و امتنعت من اللعب مع الصبیان.

[٦]ـ النَّد و النِّد: العود یُتبخَّر به.

[٧]ـ ذکی یذکو المِسک: انتشرت رائحته.

[٨]ـ الوَفرَة: ما سال من الشَّعر علی الأُذُنَین، ج وِفار.

[٩]ـ المُحیّا: الوجه.

[١٠]ـ أجَنَّ اللّیل: سَتَره و أخفاه.

[١١]ـ أرِقَ: ذهب عنه النوم فی اللیل فهو أرِق.

[١٢]ـ النُّعاس: فترةٌ فی الحواسّ أو مقاربة النوم.