«روایت کرد براى من پدرم، و محمّد بن حسن بن أحمد بن ولید، و محمّد بن موسى بن متوکّل، و أحمد بن محمّد بن یحیى عطّار، و محمّد بن علىّ ماجیلَوَیه؛ همگى گفتند:

روایت کرد براى ما محمّد بن یحیى عطّار از محمّد بن أحمد بن یحیى بن عمران أشعرىّ از عبدالله بن محمّد شامىّ از حسن بن موسى خشّاب از علىّ بن أسباط از حسین مولى أبى‌عبدالله از أبوحَکم از عبدالله بن ابراهیم جعفرىّ از یزید بن سَلیط زَیدىّ که گفت:

ما با حضرت أبوعبدالله امام جعفر صادق علیه السّلام، در حالی‌که ما گروهى بودیم، در راه مکّه ملاقات نمودیم.

من به آن حضرت عرض کردم: پدرم و مادرم قربانت گردد! شما امامانى هستید که مطهَّر و پاکیزه شده‌اید؛ و أحدى از خلائق را مفرّى از مرگ نیست؛ بنابراین شما براى من مطلبى را درباره خلافت و امامت بعدى بیان کنید تا من آن را به آنان که پشت سر دارم برسانم.

حضرت فرمود: ”آرى؛ اینان پسران من مى‌باشند، و این است سیّد و سالار آنها (و اشاره کرد به پسرش، موسى علیه السّلام) و در اوست حلم و شکیبایى، و علم حُکم، و فهم و سخاوت، و معرفت به آنچه که مردم بدان نیازمند می‌باشند در آنچه از امر دینشان که در آن اختلاف مى‌نمایند. و در اوست حُسن خلق و حُسن رعایت و حفاظت حقّ جار و همسایه و همنشین. و اوست‌ درى از درهاى خداوند عزّوجلّ. و در اوست چیز دیگرى که از همۀ اینها پسندیده‌تر و محبوب‌تر است.“

پدر من به حضرت گفت: آن چیز کدام است فدایت شود پدرم و مادرم؟!

فرمود: ”خداوند عزّوجلّ بیرون مى‌آورد از او غَوث این امّت را و غیاثش را، و علمش را و نورش را و فهمش را و حکمش را.

بهترین مولودى است که به دنیا قدم می‌گذارد، و بهترین جوانى است که لباس زیبندۀ رشد و درایت را در بر کرده است. خداوند به واسطۀ او خون‌ها را حفظ مى‌نماید. و در میان افرادِ با هم دشمن، صلح و صفا برقرار مى‌سازد. و به واسطۀ او امور را مجتمع می‌کند، و پراکندگی‌ها و تفرقه‌ها را مبدّل به جمعیّت و اتّفاق مى‌نماید. و برهنگان را مى‌پوشاند و گرسنگان را سیر می‌کند، و دهشت زدگان و خائفان را امان مى‌بخشد، و باران رحمت از آسمان فرو مى‌بارد، و بندگان خدا به مشورت گرد مى‌آیند.

او بهترین مردِ مُسنّ، و بهترین جوان آراسته است که خداوند پیش از زمان بلوغش عشیره و *