مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٩ - قصید&#١٧٢٨ کوثریّه آقا سیّد رضا هندی عرب در مدح رسولالله و أمیرالمؤمنین علیهما السّلام

این قصیده شیوا را از روی نسخۀ جناب آیة الله آقای حاج سیّد علی لواسانی ـدامت برکاتهـ در اینجا استنساخ نمودم و ترجمه کردم تا بعضی از دوستان فارسی زبان از آن بهره‌مند گردند.

١. این دندان‌های پیشین توست که جدا جدا شده و به طور منظّم قسمت شده است یا آنکه گوهری است نهاده شده؟! و این آب دهان مکیده شدۀ تو، شراب پاک و خالص است و یا آنکه شکّر شیرین است؟!

٢. در وصف دندان‌های پیشین تو، آفریدگارش آن را چشمۀ کوثر خواند؛ و آیۀ (إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ) نازل فرمود.

٣.‌ و اینکه بر روی گونۀ تو در روی چهرۀ توست، خالی است که گذاشته شده و یا آنکه مِشکی است که با آن گل سرخ را نقطه‌گذاری کرده‌ای؟!

٤.‌ یا آنکه آن خال بر روی آن گونه، تو گویی عودی است که در مجمرۀ آتش نهاده‌ای؟!