مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢١ - قصید&#١٧٢٨ کوثریّه آقا سیّد رضا هندی عرب در مدح رسولالله و أمیرالمؤمنین علیهما السّلام

است و در ملاقات و زیارتش غیر مرا بر من برگزیده و انتخاب نموده است.

١٥.‌ سوگند یاد می‌کنم بر تو به آن زیبایی رخسار و حسن منظری که به تو هیئتِ زیبا و چشم اندازِ نیکو داده است.

١٦.‌ و سوگند به چهره و سیمای تو در آن زمانی‌که از شرم و حیا سرخ می‌شد، و به چهره و سیمای دوست تو در آن زمانی که زرد می‌شد.

١٧.‌ و سوگند به لؤلؤ دندان پیشین تو که به یک رشته درآمده، و به لؤلؤ اشک سرازیر من در آن زمانی‌که بر چهره‌ام می‌ریزد و پخش می‌شود.

١٨.‌ اینکه دست از این إعراض و دوری باز داری! و این هِجران را ترک کنی! زیرا که سزاوار همچو منی نیست که مهجور گردد.

١٩.‌ پس قَدَح‌ها را برای نوشیدن شراب به گردش درآور؛ که امید است با این قَدَح‌ها سرور و شادمانی پخش شود و انتشار یابد.

٢٠.‌ دست راست خود را برای ریختن شراب در کاسه نگاهدار، و دست چپ خود را برای نواختن عود و به صدا درآوردن تار، به کار انداز!

٢١.‌ زیرا که خون سرخ خوشۀ انگور و صدای دلنواز عود، خیر و خوبی می‌آورد و شرّ و بدی را می‌برد.

٢٢.‌ قدری قبل از طلوع صبح صادق برای مستی برخیز و بر مستی بشتاب! زیرا که زمان پاک و صافی و خالص روزگار برای کسی است که در این امر شتاب ورزد و سرعت کند.

٢٣.‌ این است عمل من، پس تو هم اگر از کسانی هستی که در کارهای مُنکَر ثابت قدم می‌باشی، از همین راه‌هایی که من رفته‌ام برو، و در این مسالک گام بردار!

٢٤. ‌پس حقّاً من در کارهای خود زیاده‌روی و اسراف کرده‌ام، و برای خود چیزی پیش نفرستاده‌ام که در آن برای من مایۀ عذری باشد.

٢٥.‌ من نامۀ اعمال خود را سیاه کردم، و امر خود را به حیدر سپرده‌ام.

٢٦.‌ اوست پناهگاه من در نوائب و مصائب دنیا؛ و اوست شفیع من در روز