مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٣ - أشعار ملاّ مِهرعلیّ تبریزیّ متخلّص به فدویّ «ها عَلیٌّ بَشَر کیف بَشَر»
خلاف فرمایش آخوند را بکند؟ طاس شکسته چرکی داشت، او را از حلوا و پلو و خورش مملوّ ساخته در زیر عبا میگرفت و شروع به خوردن غذا میکرد، و بعد از مردن او در خانۀ او چندین خمرۀ مملوّ از پلو و حلوای خشکیده و طعام گندیده یافتند. و قریب سیصد جلد کتاب داشت که غالب او به خطّ خودش بود، و خط شکسته نستعلیق متوسّطی داشت. و در اواخر عمر زنی گرفت و از او اولادی به عمل آمد. و در مراتب شعر و شاعری ید علیا داشت. فنّ حسابی او ترکی، پس از آن عربی و پس از آن فارسی. و این چند قصیده از اوست:
|
”ها علیٌّ بَـشَرٌ کیف بَـشَر |
رَبُّه فیه تَجَلَّی و ظَهَر |
|
|
هو و المَبدَءُ شمسٌ و ضیاء |
هو و الواجِبُ نورٌ و قَمَر |
|
|
أُذُنُ اللهِ و عَینُ الباری |
یا له صاحبُ سَمعٍ و بَـصَر |
|
|
ما هو اللهُ ولکِن مَثَلًا |
مَعَه اللهُ کَنارٍ و حَجَر |
|
|
عِلَّةُ الکَونِ و لولاه لما |
کان لِلْعالَمِ عَینٌ و أثَر |
|
|
و له أُبدِعَ ما تعقِلُه |
من عقولٍ و نفوسٍ و صُوَر |
|
|
فَلَکٌ فی فَلَکٍ فیه نُجوم |
صَدَفٌ فی صَدَفٍ فیه دُرَر |
|
|
مَظهَرُ الواجب یا لَلْمُمکِنِ |
صورةُ الجاعِل یا لَلمُظهِر |
|
|
جِنسُ الأجناس علیٌّ و بَنوه |
نَوعُ الأنواع إلی الحادی عَـشَر |
|
|
کُلُّ مَن مات و لم یَعرِفْهم |
موتُه مَوتُ حِمارٍ و بَقَر |
|
|
لیس مَن أذْنَبَ یومًا بإمام |
کیف مَن أشرَک دهرًا و کَفَر |
|
|
قوسُه قَوسُ نُزولٍ و عُروج |
سَهمُه سَهمُ قضاءٍ و قَدَر |
|
|
ما رَمَی رَمْیَةً إلّا و کَفَی |
ما غَزا غَزْوَةً إلّا و ظَفَر |
|
|
أغمَدَ السَّیفَ متی قابَلَه |
کُلُّ مَن جَرَّد سَیفًا و شَهَر |