مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٤ - کلام امام حسین علیه السّلام قبل از ورود به کربلا

أقول: این روایت را در سفینة البحار، جلد ٢، صفحۀ ١٩٧، تحت لغت عشق ذکر کرده است؛ و نیز دو روایت دیگر که در آن لغت عشق استعمال شده است آورده است:

اوّل: النّبَویّ: ”إنَّ الجَنَّةَ لَأعشَقُ لِسَلمانَ مِن سَلمانَ لِلجَنَّة.“[١]

و دوّم:کافی عن الصادق علیه السّلام قال: ”قال رسولُ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم: أفضَلُ النّاسِ مَن عَشِقَ العِبادَةَ فعانَقَها و أحَبَّها بِقَلبِه و باشَرَها بِجَسَدِه و تَفَرَّغَ لَها فَهُوَ لا یُبالِی عَلَی ما أصبَحَ مِنَ الدُّنیا عَلَی عُسرٍ أم عَلَی یُسرٍ.“

این روایت را در اصول کافی، جلد ٢، صفحۀ ٨٣، باب العبادة، آورده است.[٢]

[کلام امام حسین علیه السّلام قبل از ورود به کربلا]

در صفحۀ ١٦٦ ناسخ التواریخ، جلد ٢، سیّدالشّهداء، کلام آن حضرت را قبل از ورود به کربلا بیان می‌کند:

[١]* ”این است محلّ خوابیدن مرکب‌هاى سوارى ایشان، و این است محلّ فرود آمدن و بار انداختن خود ایشان، اینجا محلّ ریخته شدن خون‌هاى آنهاست؛ خوشا بر حال تو اى خاک که بر روى تو خون‌هاى محبوبان بارگاه الهى ریخته مى‌شود!“

و حضرت امام باقر علیه السّلام فرمودند: أمیرالمؤمنین علىّ بن أبى‌طالب از کوفه بیرون شد، و مردم را براى نبرد معاویه در صفّین کوچ مى‌داد، تا رسید به جایى که تا کربلا دو میل یا یک میل بیشتر فاصله نداشت. در آنجا در برابر لشکر به پیش آمد تا گرداگرد مکانى دور زد که به آن «مِقدَفان» مى‌گفتند. فرمود: ”در این جا دویست پیغمبر و دویست سبط پیغمبر کشته شده است که همگى آنها شهیدانند.

و محلّ خوابیدن مرکب‌ها، و به زمین افتادن عشّاقى است که گذشتگان نتوانستند در عشق بر آنان سبقت گیرند، و آیندگان نیز نمی‌توانند در عشق خودشان را به آنان برسانند.“» (محقق)

[٤٢٨]ـ بحار الأنوار، ج ٢٢، ص ٣٤١.

[٢]ـ جنگ ٥، ص ١٨٥.