مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٢٧ - وصایای امام حسن عسکری علیه السّلام به علیّ بن الحسین بن بابویه القمّی

جعفر کذّاب از حضرت عسکری و شیعیانش نزد متوکّل و غیره سعایت می‌نمود و آنها را مورد حبس و شکنجه و تبعید می‌ساخت

[الشّیعة و التّشیّع] صفحة ٢٧٠:

«جعفر الکذّاب:

کان للإمام العسکریّ أخٌ یُسمَّی جعفرًا، و کان یکید له و یَدُسّ علیه و علی شیعته الدّسائسَ عند الخلفاء، و قد لحِق بالمُوالین الأذَی و الحبسُ و التّشریدُ من وِشایَتِه و افتراءاتِه، و ادّعَی الإمامةَ بعد أخیه، و لذلک قیل له: الکذّابُ.

و جاء جعفرٌ هذا إلی الوزیر ابنِ خاقان بعد أن قُبِض أخوه الإمامُ و قال له: اجْعَلْ لی مرتبةَ أبی و أخی، و أُعطیک فی کلّ سنةٍ عشرین ألف دینارٍ.

فنهَره الوزیرُ، و قال له: یا أحمَقُ! إنّ السّلطان جرّد سیفَه و سَوطَه علی الّذین والوا أباک و أخاک، لیَرُدّهم عن ذلک، فلم یَقدِر، و جهَد أن یُزیل أباک و أخاک عن تلک المرتبةِ فلم یتهیّأ له؛ فإن کنتَ عند شیعةِ أبیک و أخیک إمامًا فلا حاجة بک إلی إمامٍ یُرتِّبک مراتبَهم؛ و إن لم تکن عندهم بهذه المرتبة لم تَنَلها، و إن سانَدَک السّلطانُ و غیرُه. ثمّ أمَر الوزیرَ أن یُحجَب عنه جعفرٌ، و لا یُؤذَن له علیه بالدُّخول.»[١]

[وصایای امام حسن عسکری علیه السّلام به علیّ بن الحسین بن بابویه القمّی]

فی بیان الغیب، صفحه ٦٦:

[١]* و یک نفر بازنده بود. و چون بالاترین بُرْد برای هفت سهمی بوده است؛ لهذا این مثال قِدْح مُعَلَّی در عرب برای صاحب نصیب أعظم استعمال می‌شود. و مرحوم مظفر در این عبارت می‌فرماید: ”نصیب أتمّ و أکمل در تشیّع نصیب اهل مدائن، دست‌پروردۀ سلمان فارسی و حذیفه بوده است.“»

[٧٥٨]ـ جنگ ٢٣، ص ٦٩.