مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥ - در فضیلت روضهخوانی برای اهل بیت علیهمالسّلام

[در فضیلت روضه‌خوانی برای اهل بیت علیهمالسّلام]

١. در صفحۀ ٣ از کامل الزیارة از حضرت صادق علیه السّلام روایت می‌کند که فرمودند به عبداللهبن حمّاد بصری:

«”بلغنی أنّ قومًا یأتونه، یعنی الحسینَ علیه السّلام، من نواحی الکوفة و ناسًا من غیرهم و نسائًا یَندُبنَه و ذلک فی النّصف من شعبانَ؛ فمِن بین قارﺉٍ یقرء و قاصٍّ یقُصُّ و نادبٍ یندُبُ و قائلٍ یقول المراثی.“

فقلت له: نعم، جُعلت فداک، قد شهدتُ بعض ما تصف.

فقال: ”الحمد للّه الذی جعل فی الناس مَن یفِدُ إلینا و یمدَحنا و یرثی علینا [لنا] و جَعَلَ عدوَّنا مَن یطعَنُ علیهم مِن قَرائبنا [قرابتنا] أو مِن غیرهم؛ یهَدِّدونهم و یقَبِّحون ما یصنعون.“»[١]

٢. و در صفحۀ ٤ از عیون صدوق از حضرت رضا علیه السّلام روایت کرده است که به حسنبن علیبن فضّال فرمودند:

«مَن ذَکَر [تذکّر] مُصابَنا و أبکی، لم تبکَ عینُه یومَ تبکی العیون.»[٢]

٣. و در کامل الزیارة[٣] و ثواب الأعمال[٤] و أمالی[٥] از حضرت صادق علیهالسّلام روایت کرده است که به أبی‌عمارى مُنْشِد (یعنی شعر خوان) فرمودند:

«مَنْ أنشدَ فی الحسینبن علی صلوات الله علیه فأبکی خمسین فَلهُ الجنّةُ، و مَن أنشدَ

[١]ـ کامل الزیارات، ص ٣٢٥.

[٢]ـ عیون أخبار الرّضا علیه السّلام، ج ١، ص ٢٩٤.

[٣]ـ کامل الزیارات، ص ١٠٤.

[٤]ـ ثواب الأعمال، ص ٨٤.

[٥]ـ الأمالی، ص ١٤١.