مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٤ - أشعار أبوهریره عجلی هنگام حمل جناز&#١٧٢٨ امام صادق علیه السّلام

عاملِه علی المدینة، فمات ـ روحی فداه ـ قتیلًا بسمِّ المنصور.»[١]و[٢]

[أشعار أبوهریره عجلی هنگام حمل جنازۀ امام صادق علیه السّلام]

در منتهی الآمال، جلد ٢، صفحۀ ١٠٤ گوید:

«روایت شده از عیسی بن داب که چون جنازۀ نازنین حضرت صادق علیهالسّلام را روی سریری نهادند و حمل کردند به سوی بقیع برای دفن، ابوهریرۀ عجلی که از شعرای مجاهرین اهل بیت شمرده می‌گشت، این اشعار بگفت:

[١]ـ اتّفقت الشیعةُ علی ذلک و ذکَر ذلک کثیرٌ من مؤلّفِی السّنّة؛ انظر إسعاف الراغبین؛ نور الأبصار؛ تذکرة الخواصّ؛ الصّواعق المحرقة؛ و غیرها. (الشّیعة و التشیّع)

[٢]ـ جنگ ٢٠، ص ٣١٠.

[٣]ـ منتهی الآمال، ج ٢، ص ١٤٠٦؛ بحار الأنوار، ج ٤٧، ص ٣٣٣. امام شناسی، ج ١٦ و ١٧ ص ٦١٨:

«١. مى‌گویم من، در حالتى‌که او را بردند که حمل کنند بر روى شانه‌هاى حمل کنندگان و گردن‌هایشان.

٢. آیا مى‌دانید شما چه چیزى را به سوى خاک حمل مى‌نمایید؟! آن کوه ثَبیر است که از فراز بلندى و ارتفاع، به درون زمین مسکن گزیده است.

٣. فرداست که خاک ریزان بر بالاى مرقد وى خاک بریزند، و بهتر آن بود که خاک را بر روى سرهاى خودشان بریزند.»

[٤]ـ ‌جنگ ١٣، ص ٨١.