مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٩٧ - اشعاری از شافعی در مدح أمیرالمؤمنین علیهالسّلام
مگر غذای دختر بچّه کوچکی، حضرت فرمود: ”بچّه را بخوابان و چراغ را خاموش کن تا غریب نفهمد که من غذا نمیخورم.“ الی آخر؛ که در تعلیقه ذکر کرده است و این آیه نازل شد: (وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ).[١]
حمیری در صفحۀ ٢٣٠، اشعار لطیفی دارد میگوید:
|
«فما لی ذنبٌ سوی أنّنی |
ذکرتُ الّذی فرّ مِن خیبرِ |
|
|
ذکرتُ الّذی فرّ عن مَرحَب |
فرارَ الحمار من القَسوَرِ» |
الأبیات.[٢]
[اشعاری از شافعی در مدح أمیرالمؤمنین علیهالسّلام]
|
لَو أنّ الـمُرتَضَی أبدا مَحَلَّه |
لَخَرَّ النّاسُ طُرًّا سُجّدًا له |
|
|
کَفَی فی فَضلِ مَولانا عَلیٍّ |
وقوعُ الشّکِّ فیه أنّه الله |
|
|
و ماتَ الشّافِعیُّ و لیس یَدری |
عَلیٌّ ربُّه أم ربُّه الله[٣] |
* * *
|
إلَی مَ أُلامُ و حَتّی مَتی |
أُعاتَبُ فی حُبِّ ذاک الفَتی |
|
|
و هل زُوِّجَت فاطِمُ غَیرَه |
و فی غَیرِه هل أتَی هَل أتَی |
* * *
|
لَقَد کَتَمَت آثارَ آلِ محمّدٍ |
مُحِبّوهم خَوفًا و أعداؤُهم بُغضًا |
|
|
فأُبرِزَ مِن بَینِ الفَریقَینِ نَبْذَةٌ |
بِها مَلَأ اللَهُ السّماواتِ و الأرضا[٤] |
[١]ـ سوره الحشر (٥٩) آیه ٩.
[٢]ـ جنگ ٩، ص ٦٦.
[٣]ـ امام شناسی، ج ١٦ و ١٧، ص ٤٨٨.
[٤]ـ این شعر منسوب به سیّد تاج الدین حلّی است. الکنی و الألقاب، ج ٢، ص ٣١٦؛ أعیان الشّیعة، ج ٣، ص ٦٢٧.