مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٩٤ - زیارت حضرت امام رضا علیه السّلام در رجب

و فلانٌ رَحیبُ الصَّدرِ أی: واسعُ الصَّدرِ. و رَحائِبُ التُّخوم: سَعَةُ ‌أقطارِ الأرضِ. و رَحُبَتِ الدّارُ و أرحَبَت بمعنیً أی: اتّسَعَت.ـ إلی آخر ما أفادَه.[١]

و مشابه آنچه گفته شد در تاج العروس آمده است.[٢]

و محصّل از آنچه ذکر شد آنکه: این توهّم فقط و فقط از نگذاردن یک نقطۀ رجب به وجود آمده است. و بما ذَکَرنا کلَّه عرفتَ أنّه توهّمٌ بلا مَوردٍ؛ فلا تغفُلْ.

و سابعاً: از آنچه اخیراً در معنای رُحب ذکر شد معلوم شد که: رُحب به معنای سعه است و رَحب به معنای واسع؛ و روایت شریفه بر فرض صحّتِ بدون نقطه و وارد شدن آن با حاء مهمله باید رُحب بالضّم باشد، نه رَحب بالفتح؛ و چون در نسخۀ کافی مطبوع مرحوم شیخ، رَحب بالفتح نوشته شده است و فتحۀ روی حاء مشهود است، بنابراین متعیّن حذف نقطه است از جیم معجمة نه به غلط ضّمه را فتحه قرار دادن.

و [ثامناً]: علّت آنکه حضرت جواد علیهالسّلام ماه رجب را معیّن می‌کنند، مضافاً إلی ما ذکرناه آنکه زیارت همۀ ائمّه علیهمالسّلام در ماه رجب مستحبّ است و حائز فضیلت بیشتری از سایر شهور است؛ کما آنکه در اقبال، در باب اعمال رجب، صفحۀ ٦٣١، راجع به استحباب زیارت هریک از مشاهد مشرّفه در ماه رجب می‌فرماید:

رَوَینا بإسنادنا إلی جَدّی أبی‌جعفر الطّوسیّ(ره)فی ما ذکره عن ابن عبّاسٍ قال: حدَّثنی جُبَیرُبن عبدالله عن مَولانا ـیعنی أبا‌القاسمبن رُوح، رضی الله عنهـ قال: زُرْ أیَّ المَشاهِدِ کُنتَ بحَضرَتِها فی رَجَبٍ تقول: «الحمدُ للّه الّذی أشهَدَنا مَشهَدَ أولیائِه فی رَجَبٍ و أوجَبَ علینا مِن حَقِّهم ما قد وَجَبَ»ـ تا آخر زیارت شریفۀ وارده.[٣]

[١]ـ الصّحاح، ج ١، ص ١٣٤.

[٢]ـ تاج العروس، ج ٢، ص ١٨.

[٣]ـ جنگ ٧، ص ٢٩١ إلی ٢٩٦.