مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨٢ - احوال علیّ بن أبیحمزه بطائنی

٥. و منها ما رواه بسند، عن اسماعیلبن سَهلٍ فی حدیثٍ أسبَقنا نقلَه‌ فی ترجمة الحسن بن أبی‌سعید المُکاری، تضمّن مُکالمةَ ‌علیِّبن ‌أبی‌حمزة هذا، مع الرّضا علیهالسّلام و إنکارَه إمامتَه و وقفَه علی أبیه الکاظم علیه السّلام و إنکارَه موتَه.»[١]

تا اینجا بعضی از روایات وارده در رجال کشّی را نقل کردیم، و سپس مرحوم ما‌مقانی بعضی از روایات وارده را از شیخ درکتاب غیبت نقل می‌کند، که شدّت عناد او را نسبت به حضرت ثامن الحجج [علیه السّلام] می‌رساند، با آنکه قبلاً معترف به وصایت آن حضرت بوده است.

٦. و در صفحۀ ٢٦٢، ذکر می‌کند که:

«و رَوَی فی العُیون فی الصّحیح، عن الحسنبن علی الخزّاز قال:

”خَرَجنا إلی مکّةَ و معنا علیُّبن أبی‌حمزة و معه مالٌ و مَتاعٌ، فقلنا: ماهذا؟

فقال: هذا للعبد الصّالحِ علیه السّلام أمَرَنی أن أحمِلَه إلی ابنه و قد أوصَی إلیه.“

ثم قال: قال مُصنّفُ هذا الکتاب ـرضی الله عنهـ: إنّ علیَّبن أبی‌حمزة أنکَرَ ذلک، بعد وفاتِ موسی و حَبَسَ المالَ عن الرّضا علیهالسّلام.»[٢]

[١]* او نبود که روایت می‌کرد سر مهدى را براى عیسى بن موسى هدیه مى‌آورند و عیسى بن موسى رفیق و مصاحب سفیانى است؟! و او نبود که گفت: حضرت أبوالحسن امام موسى پس از هشت ماه برمی‌گردد؟»

[٦٨٩]ـ روح مجرّد، ص ٢٢٨:

«و در روایتى که با سندى از اسماعیل بن سهل نقل کرده و ما سابقاً آن را در ترجمه حال حسن بن أبى‌سعید مُکارى آوردیم، ذکر شده که على بن أبى‌حمزۀ بطائنى همین مرد معروف و مشهور، با حضرت امام رضا علیه السّلام مکالمه و گفتگوى شفاهى و حضورى داشت، و در آن محضر انکار امامتش را نمود، و توقّفش را بر امامت حضرت موسى بن جعفر پدر حضرت امام رضا اظهار کرد، و انکار مرگ پدرش را نمود.»

[٢]ـ روح مجرّد، ص ٢٢٨: *