مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٣ - اثری منظوم از آقای شیخ موسی دبستانی

باید او را بزدایی تو به خاکستر من

خون‌جگر خواهر من

گرچه خاک ره من سرمۀ چشم فلک است

آستانم فلک است

نیست غم گر بشود خاک سیه بستر من

خون‌جگر خواهر من

پرتوی عشق حبیبم بود از جلوۀ ذات

عقل ماتم به صفات

عرش یک پایۀ پستی است ز کاخ فر من

خون‌جگر خواهر من

لیک اندر ره حق بگذرم از خود به شرف

که جز این نیست شرف

حبّذا طالع فرخندۀ نیک اختر من

خون‌جگر خواهر من

پی تشریف چنین خواسته‌ای مفخر آل

ذوالجلال متعال

که ببینی تو دو صد چاک تن أنور من

خون‌جگر خواهر من

بر دلم تیر سه پهلو رسد از ترکش کین

سنگ عدوان به جبین

خنجر ظلم ز عدوان بِبُرد حنجر من

خون‌جگر خواهر من

بعد کشتن ز ستم این سپه سنگدلان

وین سیه رنگ دلان

اسب تازند همی بر بدن أطهر من

خون‌جگر خواهر من

آن مبادا به سر از حسرت و غم خاک کنی

پیرهن چاک کنی

کز غمت شاد شود خصم شماتت‌گر من

خون‌جگر خواهر من

گر شود پیکرم از سمّ ستوران پامال

روی مخراش و منال

که چنین کرده رقم کلک قضا دفتر من

خون‌جگر خواهر من

به اسیری چو برندت به سوی کوفه و شام

فرقۀ خون آشام

به سراغ تو به ویرانه بیاید سر من

خون‌جگر خواهر من

جوهر فردی و از کنز خفی قسمت توست

درخور عصمت توست

کنج ویرانه که عهدیست ز عهد زر من

خون‌جگر خواهر من

تو به پا گر نشتابی سوی ویرانه به سیر

من به سر جانب دیر

از شفاعت ندهد زیب خدا افسر من

خون‌جگر خواهر من