مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٩ - نَعْل اسبان را که بر بدن سیّدالشّهداء تاختند، از روی تبرّک به درهای منزلشان نصب کردند

قد نَصَلَ بِها الخِضابُ، و وَجهُه دارَةُ قَمَرٍ طالِعٍ، و الرّیحُ تَلعَب بِها یَمینًا و شِمالًا.»[١]و[٢]

٢. مقریزی در خِطَط، جلد ٢، صفحۀ ٢٨٢، مطالبی راجع به سر مبارک حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام و مقتل آن حضرت آورده است، و در صفحۀ ٣٩١ مطالبی راجع به نوروز ذکر کرده است.[٣]

نَعْل اسبان را که بر بدن سیّدالشّهداء تاختند، از روی تبرّک به درهای منزلشان نصب کردند

در مقتل الحسین مرحوم مقرّم، صفحۀ ٣٦١ و ٣٦٢، از بیرونی در الآثار الباقیة، صفحۀ ٣٢٩، طبع لیدن، نقل می‌کند که:

«لقد فعلوا بالحسین ما لم یُفعَل فی جمیع الأُمَم بأشرار الخَلق من القتل بالسّیف و الرُّمح و الحِجارة و إجراءِ‌ الخُیول.»

و در ذیل این مطلب از کتاب التّعجب الکراجکی، صفحه ٤٦، ملحق به کنزالفوائد نقل می‌کند که:

«و قد وصَل بعضُ هذه الخُیول إلی مصرَ فقُلِعَت نِعالُها، و سُمِّرَت علی أبواب الدّور تبرُّکًا. و جرَت بذلک السُّنَّةُ عندهم فصار أکثَرُهم یَعمَل نظیرَها و یُعلِّق علی أبواب الدّور.»[٤]و[٥]

[١]ـ بحار الأنوار، ج ٤٥، ص ١١٥، با قدری اختلاف.

[٢]ـ جنگ ١، ص ١٦٠.

[٣]ـ جنگ ١٧، ص ٨٤.

[٤]ـ مقتل الحسین علیه السّلام، ص ٣٠٣.

[٥]ـ جنگ ١٦، ص ٢٠٩.