مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٧٧ - دربار١٧٢٨ افرادی که رسول الله بین آنها عقد اخوّت بستند
٣. و در پاورقی صفحه ٥٢ گوید:
|
زین سبب پیغمبر با اجتهاد |
نام خود و آن علی مولی نهاد |
|
|
گفت هرکس را منم مولی و دوست |
ابن عمّ من علی مولای اوست[١] |
٤. و در صفحه ٥٣ گوید:
«شبلی شمیّل، ماتریالیست معروف میگوید:
علی علیهالسّلام بزرگ بزرگان جهان، و تنها نسخۀ منحصر به فردی است که در گذشته و حال، شرق و غرب جهان، نمونهای مانند او را ندیده است.»
٥. و نیز گوید:
«فؤاد جرداق مسیحی میگوید:
هرگاه دشواریهای زندگی رو به من میآورند و از رنج روزگار آزرده میشوم، به آستان علی علیه السّلام از اندوه خود پناه میبرم؛ زیرا او پناهگاه هر ماتمی است، او بر ستمکاران همچون رعد، و بر شکستخوردگان یاوری دلسوز و مشفق است.»
٦. و نیز گوید:
«نرسیین میگوید:
اگر علی این گویندۀ با عظمت، امروز در کوفه بر منبر قرار میگرفت، شما مسلمانان میدیدید که مسجد کوفه با همۀ وسعت خود، از اجتماع مردم مغرب زمین برای استفاده از دریای خروشان علی موج میزند.»[٢]
دربارۀ افرادی که رسول الله بین آنها عقد اخوّت بستند
در الغدیر، جلد ٣، صفحۀ ١١٢ و ١١٣ آمده است که:
«وَقعتِ المؤاخاةُ فیهما بین أبیبکر و عُمَر، و بین عثمان و عبد الرحمن بن عوف،
[١]ـ مثنوی معنوی (طبع میرخانی)، دفتر ششم، ص ٦٤٢.
[٢]ـ جنگ ١٧، ص ٣٥.