یزید می‌گوید: سپس من حضرت أبا‌الحسن موسى بن جعفر علیهما السّلام را بعد از این واقعه دیدار کردم و گفتم: پدرم و مادرم فدایت گردد! من می‌خواهم به من خبر دهى به مانند همان چیزهایى را که پدرت به من خبر داد!

فرمود: ”پدرم علیه السّلام در زمانى بود که شدّت و تقیّه مثل این زمان نبود.“

یزید گفت: کسی که از تو چنین جوابى را بپسندد و قانع شود، بر او لعنت خدا باد!

حضرت خندیدند و سپس گفتند: ”اى أبوعِمارة، من به تو خبر می‌دهم: از منزلم که بیرون آمدم، در ظاهر همه پسران خود و از جمله آنان علىّ را وصىّ خود قرار دادم؛ امّا در باطن فقط على را وصىّ نمودم. من رسول خدا را در خواب دیدم که أمیرالمؤمنین علیهما السّلام هم با او بود؛ و با وى انگشترى بود، و شمشیرى و عصایى و کتابى و عِمامه‌اى. من گفتم: اینها چیست؟

رسول اکرم فرمود: امّا عِمامه عبارت است از قدرت و سلطنت خداوند تعالى؛ و امّا شمشیر عبارت است از عزّت خدا؛ و امّا کتاب عبارت است از نور خدا؛ و امّا عصا عبارت است از قوّت خدا؛ و امّا انگشترى عبارت است از جامع این امور.

سپس رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: امر ولایت و امامت به سوى پسرت على خارج مى‌شود.“

یزید گفت که حضرت فرمود: ”اى یزید، این مطالب امانت است در نزد تو. کسى را از آن خبردار مکن مگر مرد عاقلى، یا بنده‌اى را که خداوند دل وى را در بوته ایمان آزمایش نموده است، یا مرد راست و درستى را؛ و بر نعمت‌هاى خداوند متعال کفران مورز؛ و اگر از تو خواستند که به این مطالب شهادت دهى، تو اداى شهادت کن! چرا که خداوند می‌فرماید: (حقّاً خداوند شما را امر می‌کند که امانت‌ها را به سوى صاحبانش برگردانید)؛ و نیز خدا می‌فرماید: (کدام کس ستمکارتر است به خدا از آن که شهادتى را که نزد اوست کتمان نماید؟)“

من گفتم: من أبداً افشاى سرّ نمى‌کنم، و کتمان شهادت نمى‌نمایم.

یزید گفت: پس از آن حضرت أبو‌الحسن موسى علیه السّلام گفت: ”در این‌حال رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم او را براى من توصیف کرد و فرمود: على پسر توست که به نور خدا نظر *