مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨٨ - احوال أمیرالمؤمنین علیه السّلام در شب بیستم ماه مبارک رمضان

بعد حَراکٍ، و صامتةً بعد نُطقٍ، لِیَعِظکم هُدُوِّی، و خُفوتُ إطراقی، و سکونُ أطرافی؛ فإنّه أوعَظُ للمُعتَبِرین من المَنطِقِ البلیغ، و القولِ المسموع، وَداعِیکم وَداعُ امْرِئٍ مُرْصِدٍ للتّلاقِی، غدًا تَرَونَ أیّامی و یُکْشَفُ لکم عن سَرائِری، و تَعرِفوننی بعدَ خُلُوِّ مکانی و قیامِ غیری مَقامی.»[١]و[٢]

[وصیّتی از أمیرالمؤمنین علیه السّلام در آخرین لحظات حیات]

در [جلد] تاسع بحار، صفحۀ ٦٦٢ [به نقل از نهج البلاغة]:

«من کلامٍ له علیهالسّلام قُبَیلَ موتِه علی سبیل الوصیّة: ”وصیّتی لکم أن لاتُشرِکوا بالله شیئًا، و محمّدٌ صلّی الله علیه و آله فلا تُضَیِّعوا سُنَّتَه. أقیموا هذَین العَمودَین، و خلاکم ذَمٌّ. أنا بالأمسِ صاحِبُکم، و الیَومَ عِبرَةٌ لکم، و غدًا‌ مُفارِقُکم. إن أبْقَ فأنا ولِیُّ دَمی و إن أفْنَ فالفَناءُ میعادی، و إن أعْفُ فالعَفو لی قُربَةٌ و هو لکم حَسَنَةٌ، فاعْفُوا (أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ)[٣] و الله ما فَجَأنی من المَوتِ وارِدٌ کَرِهتُه و لا طالِعٌ أنکَرتُه، و ما کنتُ إلّا کقاربٍ وَرَدَ و طالبٍ وَجَدَ (وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرَارِ).[٤]“»[٥]

[احوال أمیرالمؤمنین علیه السّلام در شب بیستم ماه مبارک رمضان]

روایتی را که از محمّدبن حنفیّه، مرحوم محدّث قمی راجع به احوال أمیرالمؤمنین علیهالسّلام در شب بیستم رمضان و اثر زهر در پاهای [آن حضرت] و

[١]ـ نهج البلاغة، ج ٢، ص ٣٣.

[٢]ـ جنگ ٦، ص ١٢٧.

[٣]ـ سوره النّور (٢٤) قسمتی از آیه ٢٢.

[٤]ـ سوره آل عمران (٣) ذیل آیه ١٩٨.

[٥]ـ بحار الأنوار، ج ٤٢، ص ٢٥٤.