مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٦٤ - حدیث یزید بن سلیط زیدی راجع به نصّ بر امامت حضرت رضا علیهالسّلام

قبلَ أوانِ حُلُمِه،[١] قَولُه حُکمٌ، و صَمتُه عِلمٌ؛ یُبیِّنُ للنّاس ما یختلفون فیه.“

قال: فقال أبی: بأبی أنت و أُمّی! فیکون له وَلَدٌ بعدَه؟

فقال: ”نعم“، ثمّ قَطَعَ الکلامَ.

قال یزیدُ: ثمّ لقیتُ أباالحسن، یعنی موسیبن جعفر علیهماالسّلام بَعدُ؛ فقلتُ: بأبی أنت و أُمّی! إنّی أُرید أن تُخبِرَنی بمثل ما أخبَرَنی به أبوک.

قال: فقال: ”کان أبی علیه السّلام فی زَمَنٍ[٢] لیس هذا مِثلَه.“

قال یزیدُ: فقلتُ: مَن یَرضَی مِنک بهذا فعَلیه لَعنَةُ اللهِ!

قال: فضَحِکَ، ثمّ قال: ”أُخبِرُک یا أباعُمارَة: إنّی خَرَجتُ مِن مَنزِلی فأوصَیتُ فی الظّاهرِ إلی بَنِیَّ فأشرَکتُهم مع ابْنِی عَلیٍّ و أفرَدتُه بوصیّتی فی الباطنِ، و لقد رأیتُ رسولَ الله فی المَنامِ و أمیرُ‌المؤمنین علیه السّلام مَعَه، و مَعَه خاتَمٌ و سَیفٌ و عَصًا و

[١]ـ در نسخه کافی، [ج ١، ص ٣١٤] در اینجا وارد است که:

«فقال له أبی: بأبی أنت و أُمّی! و هل وُلِدَ؟ قال: ”نعم!“ و مرَّت به سِنون.»

و در شرح این عبارت مرحوم مجلسی در مرآة العقول،طبع حروفی، ج ٣، ص٣٥٠ اشکال کرده است که: «ولادت حضرت رضا علیه السّلام در سنۀ وفات حضرت صادق [علیه السّلام] است (ولادت ١١ ذوالقعدة ١٤٨، و وفات حضرت صادق، ٢٥ شوال ١٤٨) و بنابراین یا باید گفت: ”فقال له“ لفظ ”أبی“ ندارد؛ چنانچه در بعضی از نسخ این‌طور است و در این صورت سائل سلیط نبوده است، بلکه سائل یزید [بوده است]؛ و یا مَن روی عن یزید بوده و مسئول نیز حضرت أبا‌ابراهیم بوده‌اند، نه حضرت صادق علیه السّلام؛ و امّا در نسخه‌هایی که در آن لفظ ”أبی“ دارد این توجیه صحیح نیست، و باید بگوییم که سائل سلیط بوده و مسئول حضرت أبا ابراهیم، لیکن بعد از گذشتن چند سال از این ملاقات؛ و امّا در روایت وارده در عیون بدین لفظ آمده است که: ”فقال أبی: بأبی أنت و أُمّی! فیکون له وَلَدٌ بعده؟ قال: نَعَم. ثمّ قطَع الکلامَ.“ بنابراین، عبارت احتیاج به تکلّف توجیه ندارد.» (مرحوم علاّمه طهرانی قدّس سرّه)

[٢]ـ خ ل: زمان.