مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٥ - از اشعار حکیم صفا در مدح حضرت زهرا علیها السّلام

سارا به سر سرو دم از دین بهی زد

با زیر سنا بر زبر سرو سهی زد

طاووس سرا نوبت نوروز مهی زد

هدهد به سر از پر عَلَم پادشهی زد

بلبل غزلی خواند و بدو راه رهی زد

آباد بدان مرغ غزل‌خوان غزل‌گو

ماهی چو تو من دلبر جانانه ندیدم

شاهی چو تو در برزن و کاشانه ندیدم

ترکی چو تو در تبّت و فرخانه ندیدم

رندی چو تو در مسجد و میخانه ندیدم

هر دل که من از عشق تو دیوانه ندیدم

دل نیست جمادی است گران سنگ ترازو

بر روی فرو هشته سر زلف تو زنجیر

زنجیر تو بگسسته مرا رشتۀ تدبیر

مفتون سر زلف جوانت فلک پیر

مویی که توان بست بدو پنجۀ تقدیر

زلفی که چو پرواز گرفت از پی نخجیر

زد بر دل سودا زده چون باز به تیهو

روزی که در میکدۀ عشق گشادند

بر من رقم بندگی عشق تو دادند

جان و تن سودائیم از عشق تو زادند

اینست که پس پاکرو و پاک نهادند

در وادیۀ عشق تو همپویۀ بادند

در گرگِ هوی حمله کند هم تک آهو