عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨ - باب ١٣ در آداب شروع نماز

[إذا استقبلت القبلة فانس من الدنيا و ما فيها و الخلق و ماهم فيه و فرغ قلبك عن كل شاغل شغلك عن الله تعالى و عاين بسرك عظمة الله عزوجل و اذكر وقوفك بين يديه قال الله تعالى: [هنالك تبلوا كل نفس ما أسلفت و ردوا إلى الله مولاهم الحق‌][١] وقف على قدم الخوف والرجا فاذا كبرت فاستصغر ما بين السماوات العلى والثرى دون كبريائه‌]

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

چون براى اداى نماز به سوى قبله ايستادى، پس بايد فراموش كنى دنيا را و هر چه در دنيا است و باز فراموش كنى خلق عالم را و آنچه خلق عالم گرفتار او هستند و دل از آنچه كه تو را از حضرت او باز مى‌دارد، پاك كن و با حقيقت باطنت كه ايمان و عشق و چشم بصيرت است، عظمت حضرت او را معاينه خود قرار ده و به ياد روزى كه در برابر او بايد براى حساب بايستى باش؛ آن روزى كه درباره آن فرموده:

در روز قيامت روبرو مى‌شود هر نفسى به آنچه از پيش فرستاده و برگردانده مى‌شوند به سوى خداى خود كه مولاى حق آنان است.

قيام و ايستادنت به هنگام نماز در برابر حضرت حق، بر قدم خوف و رجا باشد و چون تكبير نماز گفتى آنچه مخلوق بين آسمان‌ها و زمين است، ذليل و زبون‌

[١] -يونس( ١٠): ٣٠.