عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٢ - نماز، محبوبترين عمل
امام صادق ٧ مىفرمايد:
پيرمردى را در قيامت حاضر مىكنند، سپس پرونده او را به دستش مىدهند، پرونده به صورتى است كه مردم آن را مىبينند و در آن جز بدىهاى او را نمىنگرند؛ اين برنامه به طول مىانجامد تا پيرمرد به حضرت حق مىگويد: امر مىكنى كه مرا به آتش ببرند؟ خطاب مىرسد: اى پيرمرد! من حيا مىكنم كه تو را عذاب كنم در حالى كه در دنيا براى من نماز خواندى، اى ملائكه من! بنده مرا به بهشت ببريد[١].
اين عبد مسكين و شرمنده مستكين و افتاده ناتوان در مقام مناجات با حضرت قاضى الحاجات چنين عرضه داشتهام:
|
اى كرمت ياور افسردگان |
زنده به يادت دل دل مردگان |
|
|
تيره شبم نور تو روشن كند |
خاك مرا عشق تو گلشن كند |
|
|
اى تو شفاى دل مجروح من |
پاكى جان منى و روح من |
|
|
هست دو دستم به گدايى دراز |
سوى تو اى با كرم بىنياز |
|
|
چشم اميدم به كرامات توست |
روى دلم سوى عنايات توست |
|
|
روشنى ظلمت دل نور توست |
دل كه ز الطاف تو مخمور توست |
|
|
هست به درگاه تو فرياد من |
لطف تو گيرد ز عدو داد من |
|
|
صافتر از آينه كن جان من |
جان من و مذهب و ايمان من |
|
|
باز كن از عشق درى بر دلم |
تا كه شود مهر رخت حاصلم |
|
|
روز و شبم مونس و همدم تو باش |
راه نجات از الم و غم تو باش |
|
|
خاك درت بستر جان من است |
مرحمت و لطف تو خوان من است |
|
[١] -الأمالى، شيخ صدوق: ٣٧، المجلس العاشر، حديث ٢؛ روضة الواعظين: ٢/ ٤٩٨، مجلس فى ذكر القيامة؛ بحار الأنوار: ٧٩/ ٢٠٤، باب ١، حديث ٤.