عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٥ - آسمانهاى هفتگانه

اين آسمان كه قسمتى از آن با چشم عادى قابل رؤيت است، بشر را از درك ستارگان، سحابى‌ها و كهكشان‌هايش با اين همه پيشرفت دانش و وسايل علمى به تمام معنى عاجز و ناتوان كرده است!!

شايد تاكنون صدها هزار كتاب درباره مسائل آسمان دنيا نوشته شده باشد و هزاران نوع وسايل علمى جهت تماشاى مناظر دلفريب اين صفحه پهناور اختراع شده باشد، ولى انسان با همه كوشش و جهاد علمى‌اش، خود را از درك طول و عرض و حجم همين آسمان اول ناتوان و ضعيف معرفى كرده است.

اگر به اظهارات دانشمندان شرق و غرب درباره عجز علم از درك واقعيت‌ها مراجعه كنيد، دچار شگفتى و تعجب مى‌شويد و در ضمن به انصاف اهل انصاف و تواضع متواضعين پى مى‌بريد.

در اينجا لازم است به گوشه‌اى از اظهارات دانشمندان علم نجوم درباره وضع گوشه‌اى بسيار كوچك و محدود نسبت به آسمان اول توجه كنيد.

متجاوز از دو هزار و چهار صد سال قبل، دموكريت فيلسوف بزرگ يونانى اظهار داشت كه:

شايد كهكشان از اجتماع ميليون‌ها سياره تشكيل شده باشد.

گفته او پس از دو هزار سال به وسيله گاليله با كشف و اختراع دوربين نجومى تأييد شد.

او وقتى در ژنو، دوربين خود را ساخت به اين مسئله رسيد كه كهكشان عبارت از توده‌اى از ستارگان است.

و امروز دانشمندان بزرگ اين علم مى‌گويند:

كهكشان، توده‌اى از ستارگان است كه تعداد آن حدودا نزديك به دو ميليارد ستاره است!!