عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٦ - حرمت تضييع نماز در روايات
|
نقطه خال تو تا ديد به پرگار وجود |
يكسر از دايره عقل برون شد دل من[١] |
|
حرمت تضييع نماز در روايات
در مسئله حرمت تضييع نماز و وجوب مواظبت بر اين امانت بىنظير الهى، رواياتى مهم رسيده كه لازم است به گوشهاى از آن اشارت رود:
عن محمد بن الفضيل قال: سئلت عبدا صالحا ٧ عن قول الله عزوجل:
[الذين هم عن صلاتهم ساهون][٢] قال: هو التضييع[٣]:
محمد بن فضيل مىگويد: از عبد صالح ٧[٤] پرسيدم: معناى آيهاى كه مىگويد اينان از نماز خود غافلند، چيست؟ فرمود: به معناى ضايع كردن نماز است.
بىتوجهى به واقعيتهاى نماز، صحيح به جا نياوردن اركان نماز، سرسرى خواندن حمد و سوره و ركوع و سجود، رعايت نكردن ترتيب و طمأنينه، مصداق ضايع كردن اين وديعه الهى است.
قال رسول الله ٦: لايزال الشيطان ذعرا من المؤمن ما حافظ على الصلوات الخمس لوقتهن، فاذا ضيعهن تجرا عليه فادخله فى العظائم[٥].
[١] -شيداى شيرازى.
[٢] -ماعون( ١٠٧): ٥.
[٣] -الكافى: ٣/ ٢٦٨، باب من حافظ على صلاته أو ضيعها، حديث ٥؛ وسائل الشيعة: ٤/ ٢٧، باب ٧، حديث ٤٤٢٥.
[٤] -مراد از عبد صالح در روايات، امام موسى بن جعفر ٧ مىباشد.
[٥] -الكافى: ٣/ ٢٦٩، باب من حافظ على صلاته أو ضيعها، حديث ٨؛ وسائل الشيعة: ٤/ ٢٨، باب ٧، حديث ٤٤٢٦.