عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٣ - حرمت ضايع كردن نماز و وجوب حفظ آن
دريغ و افسوس بر اهمالكارى و تقصيرى كه درباره خدا كردم.
به قول فيض كاشانى آن سرمست باده عشق الهى:
|
گنج ابدى پيروى حق و عبادت |
مفتاح در خير نمازى به جماعت |
|
|
معناى نماز است حضور دل احباب |
زنهار به صورت مكن اى دوست قناعت |
|
|
راضى مشو از بندگيش تا ننمايى |
آداب و شرايط همه را نيك رعايت |
|
|
هر چند كه وسواس كنى سود ندارد |
خود را ندهى تا به دل و جان به عبادت |
|
|
خواهى به عبادت خللى راه نيابد |
ميكن دولت از وسوسه ديو حمايت |
|
|
خواهى كه زدستت نرود وقت فضيلت |
مگذار كه تا كار كشد وقت طهارت |
|
پس اى عزيز! دامن همت به كمر زن و دست طلب بگشاى و با هر تعب و زحمتى، حالات خود را اصلاح كن و شرايط روحيه نماز اهل معرفت را تحصيل كن و از اين معجون الهى كه با كشف تام محمدى ٦ براى درمان تمام دردها و نقصهاى نفوس فراهم آمده استفاده كن و خود را تا مجال است از اين منزلگاه ظلمت و حسرت و ندامت و چاه عميق دورى از ساحت مقدس ربوبيت جل و علا كوچ ده و مستخلص كن و به معراج وصال و قرب كمال، خود را برسان كه اگر اين وسيله از دست رفت وسايل ديگر منقطع است.