عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٣ - تفسيرى ديگر از«بسم الله الرحمن الرحيم»

مداخل وساوس شيطان در نفوس انسان سه است: شهوت و غضب و هوا.

از شهوت حرص و بخل زايد و از غضب كبر و عجب آيد و نتيجه هوا، كفر و بدعت باشد.

پس حق سبحانه اين سه اسم فرستاده تا سد مداخل اين ثلاثه نموده، آدمى را از سلوك باديه غوايت باز دارد، هر كه بشناسد كه الله اوست از فرمان هوا كه معبود گمراهان است- و آيه كريمه:

[أ فرأيت من اتخذ إلهه هواه‌][١].

آيا كسى كه هواى [نفسش‌] را معبود خود گرفته ديدى؟.

شاهد بر آن است- سر ارادت به پيچد و هر كه داند كه رحمان اوست و ملك از اوست از غضب كه منشأ كبر و عجب است احتراز كند و هر كه عارف گردد به آن كه رحيم است، به واسطه تشبه به بهايم كه سركردگان بيابان شهوتند بر نفس خود ظلم نكند.

توجه عملى به اين سه نام مقدس، علاوه بر اين‌كه انسان را از رذايل اخلاقى پاك مى‌كند، كفه حسنات را هم سنگين مى‌نمايد.

از جناب مستطاب نبوى ٦ روايت است كه:

چون امت مرا در روز قيامت به موقف حساب بدارند و عمل‌هاى ايشان را در ترازوى عمل نهند، حسنات ايشان بر سيئات بيفزايد، امتان پيغمبران گذشته گويند كه امت محمد ٦ را با وجود كمى عمل چرا كفه حسنات ايشان افزون شد؟

پيغمبران ايشان گويند:

به جهت آن‌كه ابتداى كلام ايشان سه نام از نام‌هاى الهى بود كه اگر همان سه نام‌

[١] -فرقان( ٢٥): ٤٣؛ جاثيه( ٤٥): ٢٣.