عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٩ - اسم اعظم

است، از كفر بيرون نيايد و داخل دايره اسلام نشود، فلاح بندگان متعلق به ذكر اين نام است.

[و اذكروا الله كثيرا لعلكم تفلحون‌][١].

و خدا را بسيار ياد كنيد تا رستگار شويد.

منقبت كمال ذاكران به شرف اين اسم تمام است:

[الذين يذكرون الله‌][٢].

آنان كه همواره خدا را ياد مى‌كنند.

ابتدا بدو درست آيد كه بسم الله و اختتام بدو انتظام يابد كه:

[و آخر دعواهم أن الحمد لله‌][٣].

و پايان‌بخش نيايششان اين است كه همه ستايش‌ها ويژه خدا مالك و مربى جهانيان است.

تأكيد معاقد وحدت از اوست كه «لا اله الا الله»، تشييد قواعد رسالت بدوست كه «محمد رسول الله»، تأييد عوايد ولايت به اوست كه «على ولى الله».

از سلطان العارفين پرسيدند كه اسم اعظم كدام است؟ گفت: شما اصغر به من نماييد تا من اعظم به شما نمايم، كدام نامست كه نه در عظمت تمام است، چه قطره در نظر آيد كه نه از بحر محيط بزرگ‌تر آيد[٤].

[١] -انفال( ٨): ٤٥.

[٢] -آل عمران( ٣): ١٩١.

[٣] -يونس( ١٠): ١٠.

[٤] -تفسير فاتحة الكتاب: ٥١.