عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٢ - استعاذه، در كلام كاشفى

أعوذ برضاك من سخطك‌[١].

و به هنگام ظهور عظمت ذات:

أعوذ بك منك‌[٢][٣].

و لمعه اين نكته سوم جز در زمان سعادت، نشان آن حضرت درخشان نشد چه هر مستعيذى از اعاظم انبيا : استعاذه از آنجا كردند كه ايشان بودند و حضرت ختمى منقبت اعوذ از آنجا گفت كه نه او بود، همه مى‌گفتند: پناه به تو از غير تو و آن صاحب همت ديده غيرت از غير فرو بسته مى‌گفت: پناه به تو از تو.

اين بود كه خداوند تبارك و تعالى حضرت رسول اكرم ٦ را فضايل بى‌كران و خصايص بى‌پايان عطا فرمود، از آن جمله حضرتش را رحمت عالميان ساخت.

[و ما أرسلناك إلا رحمة للعالمين‌][٤].

و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم.

و طاعتش را به اطاعت خود قرين گردانيد:

[من يطع الرسول فقد أطاع الله‌][٥].

هر كه از پيامبر اطاعت كند، در حقيقت از خدا اطاعت كرده.

و بيعت او را به بيعت خود:

[١] -پناه مى‌برم به خشنودى تو از غضب تو.

[٢] -پناه مى‌برم به تو، از خودت.

[٣] -الكافى: ٣/ ٤٦٩، باب صلاة فاطمة ٣، حديث ٧؛ بحار الأنوار: ٩٥/ ٤١٧، باب ٣٠.

[٤] -انبياء( ٢١): ١٠٧.

[٥] -نساء( ٤): ٨٠.